ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 2

Pacjenci w wieku od 18 do 70 lat kwalifikowali się do rejestracji, jeśli wcześniej nie leczono lub wcześniej leczono przewlekłe zakażenie HCV genotypem i poziom RNA HCV w osoczu przekraczał 10 000 IU na mililitr. Kwalifikujący się pacjenci mieli dokumentację marskości wątroby za pomocą biopsji wątroby (wynik Metawir> 3 lub wynik Ishak> 4) lub wynik FibroScan (.14.6 kPa w ciągu 6 miesięcy przed badaniem przesiewowym lub podczas badań przesiewowych), wynik klasy A w skali Child-Pugh poniżej 7 podczas badań przesiewowych i brak aktualnych lub przeszłych dowodów klinicznych na chorobę B lub C w skali Childa-Pugha. Kluczowymi kryteriami kwalifikacyjnymi były liczba płytek krwi 60 000 na milimetr sześcienny lub więcej, poziom albuminy w surowicy wynoszący 2,8 g na decylitr lub więcej, całkowity poziom bilirubiny wynoszący mniej niż 3 mg na decylitr, międzynarodowy współczynnik znormalizowany wynoszący 2,3 lub mniej oraz poziom alfa-fetoproteiny w surowicy wynosi 100 ng na mililitr lub mniej. Kryterium wykluczenia było wcześniejsze leczenie bezpośrednio działającymi środkami przeciwwirusowymi (np. Telaprewir i boceprewir) w celu leczenia zakażenia HCV i rozpoznania raka wątrobowokomórkowego. Szczegółowe kryteria kwalifikowalności można znaleźć w Dodatku uzupełniającym, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Projekt badania i nadzór
Pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku około 1: (patrz dodatek dodatkowy) do 12-tygodniowej lub 24-tygodniowej grupy leczenia (ryc. Continue reading „ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 2”

ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 4

Nawrót wirusologiczny zdefiniowano jako poziom HCV potwierdzonego RNA wynoszący 25 IU na mililitr lub więcej między końcem leczenia a 12 tygodniem po ostatniej dawce badanego leku wśród pacjentów, którzy ukończyli leczenie i mieli poziom HCV RNA poniżej 25 IU na mililitr podczas ostatniej wizyty w okresie leczenia. Analiza statystyczna
Analizy przeprowadzono na zmodyfikowanej populacji zamierzonej do leczenia (wszystkich losowo przydzielonych pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę badanych leków). W celu oceny skuteczności obliczono odsetek pacjentów z utrzymującą się odpowiedzią wirusologiczną po 12. tygodniu po leczeniu i dwustronnym 97,5% przedziałem ufności (w oparciu o normalne przybliżenie do dwumianowego rozkładu) dla każdej grupy leczenia.
Stawki utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej w 24. tygodniu po leczeniu, które wcześniej zgłaszano dla telaprewiru11,12, zostały wykorzystane do obliczenia średniej ważonej częstości utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej wśród wcześniej nieleczonych i uprzednio leczonych pacjentów, odzwierciedlających populację, której spodziewaliśmy się zapisać. badanie TURQUOISE-II (patrz Dodatek dodatkowy). Continue reading „ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 4”

ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 3

Wszyscy autorzy potwierdzają, że przedstawione wyniki są kompletne i dokładne oraz że badanie zostało przeprowadzone i zgłoszone zgodnie z protokołem (dostępnym na stronie). Ocena skuteczności i bezpieczeństwa
Zbieranie próbek osocza i pomiar poziomów HCV RNA opisano w Dodatku Uzupełniającym. Monitorowano objawy życiowe, oceniano zdarzenia niepożądane, a kliniczne testy laboratoryjne wykonywano podczas każdej wizyty w okresie leczenia i po zakończeniu leczenia. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane przez badacza terenu jako łagodne, umiarkowane lub ciężkie, a dane dotyczące działań niepożądanych zebrano od czasu podania pierwszej dawki badanego leku do 30 dni po ostatniej dawce. W trakcie badania zebrano dane dotyczące poważnych zdarzeń niepożądanych.
Punkty końcowe skuteczności
Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności była utrzymująca się odpowiedź wirusologiczna (poziom RNA HCV <25 IU na mililitr [dolny limit oznaczania ilościowego]) 12 tygodni po zakończeniu podawania leku. Poziomy RNA HCV zmierzono za pomocą testu COBAS TaqMan w czasie rzeczywistym, odwrotna transkryptaza-reakcja łańcuchowa polimerazy, wersja 2.0 (Roche). Continue reading „ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 3”

Autologiczna transplantacja i terapia podtrzymująca w szpiczaku mnogim AD 8

W sumie 27 z 399 pacjentów (6,8%) przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych, a 56 (14,0%) przerwało leczenie z innych powodów (wycofanie zgody lub decyzja badacza) (Tabela 1). Podczas leczenia konsolidacyjnego hematologiczne objawy niepożądane występowały częściej u pacjentów, którzy otrzymywali melfalan w dużych dawkach niż u pacjentów otrzymujących MPR. Zdarzenia te były głównie neutropenią stopnia 3. lub 4. (94,3% vs. 51,5%, P <0,001) i małopłytkowością (93,6% vs. 8,3%, P <0,001) (tabela 1). Continue reading „Autologiczna transplantacja i terapia podtrzymująca w szpiczaku mnogim AD 8”

Wpływ przeciwciała anty-TSLP na odpowiedzi alergiczne wywołane alergenami AD 6

W porównaniu z placebo, AMG 157 znacząco zmniejszyło poziomy eozynofili w plwocinie przed prowokacją alergenem w trakcie badania (P = 0,02) (Figura 3B) i znacząco osłabiło wywołane alergenem zmiany 24 godziny po prowokacji (P = 0,004). Frakcja wydychanego tlenku azotu była podwyższona w dwóch badanych grupach w warunkach początkowych (Tabela 1). W porównaniu z placebo, leczenie AMG 157 znacząco zmniejszyło frakcję wydychanego tlenku azotu przez całe badanie (P = 0,002) i znacząco osłabiło wywołane alergenem zmiany 24 godziny po prowokacji (P = 0,02) (Figura 3C).
FEV1 i Methacholine PC20
Leczenie za pomocą AMG 157 nie zmieniło znacząco FEV1, jak zmierzono przed prowokacją alergenem w dniach 41 i 83 (Tabela W dniu 83 nastąpił znaczny wzrost stężenia metacholiny PC20 w grupie AMG-157, w porównaniu z grupą placebo (P = 0,04) (tabela S5 w dodatkowym dodatku). Zmiany wywołane alergią w metacholinie PC20 (mierzone w okresach od dnia 41 do dnia 43 i od dnia 83 do dnia 85) uległy poprawie w grupie AMG 157, w porównaniu z grupą placebo, z różnicą między grupami leczenia. w średniej log2 PC20 0,76 mg na mililitr (P = 0,06) podczas poprzedniego okresu i 0,49 mg na mililitr (P = 0,21) podczas ostatniego okresu (tabela S3 i ryc. S6 w dodatkowym dodatku). Continue reading „Wpływ przeciwciała anty-TSLP na odpowiedzi alergiczne wywołane alergenami AD 6”

Symwastatyna do zapobiegania zaostrzeniom w umiarkowanej i ciężkiej POChP AD 3

Pacjenci, którzy spełniali kryteria statyn, zostali wykluczeni z badania na podstawie ustalonych wytycznych.27 Przed włączeniem pacjentów zmierzono poziomy lipidów po tym, jak pacjent pościł przez 12 godzin. Po rozpoczęciu STATCOPE w dniu 4 marca 2010 r., Food and Drug Administration (FDA) wydała ostrzeżenie (w dniu 8 czerwca 2011 r.) Przeciwko jednoczesnemu stosowaniu amlodypiny lub dużych dawek werapamilu z symwastatyną.28 Obwieszczenie to spowodowało przerwanie badania lek u uczestników z obu grup badanych, którzy otrzymywali amlodypinę lub wapamil w dużych dawkach (16 pacjentów w grupie otrzymującej symwastatynę i 20 w grupie otrzymującej placebo). Rada monitorująca dane i bezpieczeństwo STATCOPE zaleciła następnie wykluczenie pacjentów z cukrzycą, zgodnie z wywiadem medycznym lub poziomem hemoglobiny glikowanej ponad 6,5%, co spowodowało przerwanie leczenia badaniem u 28 uczestników (14 w każdej grupie).
Wyniki
Pierwszorzędowym wynikiem był wpływ symwastatyny na częstość zaostrzeń, która została zdefiniowana jako liczba zaostrzeń na osobę rocznie. Drugorzędne wyniki obejmowały czas do pierwszego zaostrzenia, nasilenie zaostrzeń, liczbę ostrych incydentów sercowo-naczyniowych, jakość życia i zmiany zmiennych spirometrycznych.
Zaostrzenia definiowano jako nasilenie lub wystąpienie dwóch lub więcej objawów ze strony układu oddechowego (kaszel, plwocina, świszczący oddech, duszność lub ucisk w klatce piersiowej) trwających co najmniej 3 dni i wymagających leczenia antybiotykami lub ogólnoustrojowymi glikokortykoidami.26 Nasilenie nasilenia nasilenia było stopniowane. według następującej skali: łagodna (wymagana tylko domowa opieka, z lub bez kontaktu z lekarzem), umiarkowana (wymagana wizyta w oddziale ratunkowym), ciężka (wymagana hospitalizacja) i bardzo ciężka (wymagana intubacja i wentylacja mechaniczna ). Continue reading „Symwastatyna do zapobiegania zaostrzeniom w umiarkowanej i ciężkiej POChP AD 3”

Odpowiedź na szczepionkę przeciwko wirusowi grypy A (H1N1) z 2009 roku ad 7

Cotygodniowa średnia wieku notyfikacji H1N1 w Australii Południowej, stan, w którym znajduje się miejsce badania, była wyższa niż średnia krajowa w tym czasie (113,6 na 100 000 mieszkańców w Australii Południowej i 81,8 na 100 000 mieszkańców w Australii) .22 Jednak nie uważamy, aby współistniejące zakażenie znacząco przyczyniło się do odpowiedzi poszczepionej, ponieważ monitorowaliśmy wszystkie osobniki pod kątem choroby grypopodobnej i tylko jeden osobnik badany był pozytywnie na H1N1 2009 w ciągu 21 dni po pierwszym szczepieniu. Odsetek pacjentów z mianem 1:40 lub większym w teście hamowania hemaglutynacji w punkcie wyjściowym był wyższy niż oczekiwano. Wśród osób, które miały 50 lat lub więcej, to odkrycie można przypisać obecności wcześniej istniejących przeciwciał z ekspozycji na wirusy H1N1 krążące przed 1957.23. Zaskakujące było jednak, że wyższe wyjściowe miana przeciwciał w młodszej grupie wiekowej. Wiele czynników mogło przyczynić się do obserwowanych mian w obu grupach wiekowych na początku badania. Continue reading „Odpowiedź na szczepionkę przeciwko wirusowi grypy A (H1N1) z 2009 roku ad 7”

Odpowiedź na szczepionkę przeciwko wirusowi grypy A (H1N1) z 2009 roku ad 5

Podobnie, występowały istotne różnice w podstawowych geometrycznych mianach średnich (GMT) pomiędzy grupami wiekowymi (P = 0,02), ale nie pomiędzy grupami dawek (P = 0,35) (Tabela 2). Miana wyjściowe wynoszące 1:40 lub więcej w teście hamowania hemaglutynacji obserwowano u 35 ze 108 pacjentów, którzy otrzymali sezonową szczepionkę 2009 (32,4%, przedział ufności 95% [CI], 24,3 do 41,7) w porównaniu z 29 z 132 osoby, które nie otrzymały sezonowej szczepionki (22,0%, 95% CI, 15,8 do 29,8, P = 0,08 według dokładnego testu Fishera). Pojedyncza dawka 15 .g lub 30 .g szczepionki H1N1 dała silną odpowiedź immunologiczną u większości osób (Tabela 2 i Figura 2). Miano po szczepieniu wynoszące 1:40 lub więcej w teście hamowania hemaglutynacji obserwowano u 95,0% (95% CI, 89,4 do 98,1) biorców dawki 15 .g iu 89,1% (95% CI, 82,0 do 94,1) biorców dawki 30 .g (Tabela 2 i Figura 2). Serokonwersja lub znaczny wzrost miana w teście hamowania hemaglutynacji wystąpił u 77,8% osobników, a efekt był podobny między dwiema grupami badawczymi (tabela 2). Continue reading „Odpowiedź na szczepionkę przeciwko wirusowi grypy A (H1N1) z 2009 roku ad 5”

Nowa szczepionka przeciwko grypie A (H1N1) w różnych grupach wiekowych ad 6

Proporcja o mianie 1:40 lub więcej i proporcja ze wzrostem miana inhibicji hemaglutynacji o czynnik 4 lub więcej, zgodnie z grupą leczenia, wymieniono w Tabeli 10 w Dodatku Uzupełniającym. Modelowanie regresji logistycznej wykazało, że dawka, status adiuwantu i wiek znacząco wpływały na proporcje pacjentów o mianie 1:40 lub więcej oraz proporcję ze wzrostem miana inhibicji hemaglutynacji o czynnik 4 lub więcej po pierwszym dawka (p <0,001 dla wszystkich porównań) (tabele 11 i 12, odpowiednio, w dodatkowym dodatku). Formulacje szczepionek bez adiuwanta były bardziej immunogenne niż formulacje z adiuwantem. Wystąpiła również zależna od dawki odpowiedź przeciwciał; dawka 30 .g była najbardziej immunogenna, przy czym odsetek osób z mianem 1:40 lub więcej był najwyższy wśród osób w wieku od 12 do 17 lat, a następnie u pacjentów w wieku od 18 do 60 lat, badanych w wieku od 3 do 11 lat. wiek i osoby w wieku 61 lat lub starsze. Continue reading „Nowa szczepionka przeciwko grypie A (H1N1) w różnych grupach wiekowych ad 6”

Badanie szczepionki przeciwko grypie A9 (H1N1) w 2009 r. Z adjuwantem MF59 ad 8

Miana mikroneutralizacji wynoszące 1:40 lub więcej uzyskano u 94% pacjentów otrzymujących adiuwantowaną szczepionkę MF59 i u 73% pacjentów otrzymujących szczepionkę nieadiuwantowaną. Po dwóch dawkach, w dniu 42, miana hamujące hemaglutynację wynoszące 1:32 lub więcej uzyskano u 100% pacjentów otrzymujących adiuwantowaną szczepionkę MF59 i u 87% pacjentów otrzymujących szczepionkę nieadiuwantowaną. Miana mikroneutralizacji wynoszące 1:40 lub więcej uzyskano u 100% pacjentów otrzymujących adiuwantowaną szczepionkę MF59 iu 80% pacjentów otrzymujących szczepionkę nieadiuwantowaną. Odpowiedzi skierowane przeciwko wirusowi NIBRG-121 były podobne do tych przeciwko wirusowi szczepionki H1N1 z 2009 r. X-179A, co zmierzono za pomocą testu hamowania hemaglutynacji (patrz Dodatek dodatkowy). Continue reading „Badanie szczepionki przeciwko grypie A9 (H1N1) w 2009 r. Z adjuwantem MF59 ad 8”