Operacja fenestracji

W ten sposób odsłania się bańkę poziomego i. pionowego kanału półkolistego oraz leżący od przodu kanał nerwu twarzowego. Na bańce tej wykonujemy przetokę za pomocą wiertła dentystycznego pod 3-krotnym powiększeniem posługując się okularami Gullstranda. Niektórzy autorowie, a wśród nich i my wykonujemy to okienko pod dwuoczną lupą z 1O-krotnym powiększeniem, które pozwala na dokładne przejrzenie okienka oraz usunięcie strzępków wewnętrznej okostnej, by zapobiec wtórnemu zarośnięciu tego okienka. Oprócz tej drogi przez przewód zewnętrzny słuchowy Simson-Hall, Miodoński wychodzą z cięcia zausznego przecinając zewnętrzny błoniasty przewód i dokonują następnie operacji jak wyżej, posługując się wiertłem dentystycznym oraz dłutami. Continue reading „Operacja fenestracji”

CHOROBA MENIliREA

CHOROBA MENIliREA Chorobą Menierea nazywamy zespół objawów, który charakteryzuje się nagłym wystąpieniem zawrotów głowy, oczopląsu i zaburzeń równowagi, do których po pewnym czasie dołącza się szum ucha i upośledzenie słuchu. Od tego zespołu, nie poprzedzonego żadną chorobą ucha, należy odróżnić objawowy zespół Merrierea, w którym zawrót głowy, zaburzenia równowagi i cezopląs jest spowodowany toczącą się lub przebytą sprawą chorobową ucha, jak np. zwężeniem trąbki słuchowej, zapaleniem ucha środkowego, otosklerozą, zapaleniem błędnika, zapaleniem nerwu słuchowego itd. Etiologia. Zaburzenia, jakie występują w tej chorobie, są wywołane zwiększonym ciśnieniem chłonki wewnętrznej w błędniku. Continue reading „CHOROBA MENIliREA”

Tyroksyna wywoluje wzmozenie przemiany materii

Musimy jednak pamiętać, że hormon tarczycy dzięki regulacji przemiany jodowej w ustroju wpływa niewątpliwie na zwiększenie się procesów utleniania. Na podstawie zawartości jodu w ustroju i przemiany jodowej określono ilość tyroksyny w ustroju na mniej więcej 14 mg. Wahania na każdy miligram powyżej lub poniżej powodują zwiększenie się lub zmniejszenie przemiany materii o 2%. W przypadkach zupełnego braku tarczycy przemiana materii spada nie więcej niż 40%. Po dożylnym wprowadzeniu osobnikom normalnym 2 mg tyroksyny uzyskuje się zwiększenie podstawowej przemiany. Continue reading „Tyroksyna wywoluje wzmozenie przemiany materii”

Rózne stany konstytucyjne sa równiez czynnikiem wplywajacym na przemiane materii

Rola konstytucji Różne stany konstytucyjne są również czynnikiem wpływającym na przemianę materii. Przejawia się to szczególnie w różnych skazach konstytucyjnych. Wchodzi tu w grę odziedziczenie słabo zrównoważonego układu nerwowego lub hormonalnego, co odbija się na regulacji przemiany materii. Przesunięcie w kierunku wzmożenia przemiany materii widzimy w konstytucji leptosomicznej, obniżenie zaś w konstytucji piknicznej. 8. Continue reading „Rózne stany konstytucyjne sa równiez czynnikiem wplywajacym na przemiane materii”

Kamica zólciowa

Rozpoznanie różnicowe. Kamicę pęcherzyka żółciowego różnicuje się z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, zapaleniem wyrostka robaczkowego, kamicą nerkową, kamicą trzustkową, nerwobólem żołądkowym, rzekomą kolką żółciową i zawałem mięśnia sercowego. Cechami wspólnymi kamicy pęcherzyka żółciowego i choroby wrzodowej żołądka oraz dwunastnicy są bóle w nadbrzuszu i wymioty, niekiedy także gorączka. Odróżnia się te choroby na podstawie następujących znamion: Kamica żółciowa: 1. Charakter choroby napadowy, silne bóle pojawiają się nagle, przeważnie w nocy, w postaci sporadycznych napadów, trwających od kilku minut do paru godzin lub dni; 2. Continue reading „Kamica zólciowa”

Jak juz zaznaczono, zaspokajanie potrzeb orientacyjnych stanowi posredni warunek utrzymania równowagi wewnetrznej osobnika

Zaproponowałem, by potrzeby te nazwać orientacyjnymi, gdyż nazwa ta trafnie odzwierciedla ich rolę w procesie samoregulacji. Jak już zaznaczono, zaspokajanie potrzeb orientacyjnych stanowi pośredni warunek utrzymania równowagi wewnętrznej osobnika. Są to potrzeby związane z pewną właściwością każdego żywego organizmu, polegającą mianowicie na tym, że zachowanie równowagi zewnętrznej, to znaczy trafne reagowanie na określone zmiany w środowisku, jest u niego możliwe jedynie pod warunkiem dysponowania wiedzą o wartości, jaką przedstawiają dla niego poszczególne elementy tego środowiska. Inaczej mówiąc, zachowanie równowagi zewnętrznej jest uwarunkowane prawidłowym odzwierciedleniem sytuacji, które z kolei jest istotnym składnikiem orientowania się w otoczeniu (A. Lewicki, 1959, s. Continue reading „Jak juz zaznaczono, zaspokajanie potrzeb orientacyjnych stanowi posredni warunek utrzymania równowagi wewnetrznej osobnika”

Przede wszystkim czlowiek musi orientowac sie w aktualnie istniejacej rzeczywistosci.

Są podstawy, aby przypuszczać, że przodek człowieka posiadał tę cechę rozwiniętą szczególnie wysoko, wyżej nawet od współczesnych małp człekokształtnych, i tym się tłumaczy fakt, iż rozwój społeczeństw ludzkich poszedł w zupełnie innym kierunku niż rozwój społeczeństw owadów miano wicie w kierunku rozwoju poznawczego i celowego przekształcania. To z kolei pociągnęło za sobą dalszy, wyższy rozwój mózgu i jego funkcji, co prowadziło znów do dalszego postępu w organizacji środowiska. Dzięki temu zazębianiu się owego postępu z rozwojem anatomicznym i ze zwiększaniem się ruchliwości funkcji układu nerwowego, społeczne środowisko człowieka jest tworem stale udoskonalanym, cechuje je zdolność do postępu, podczas gdy społeczeństwa owadów oparte na zasadzie dziedzicznych różnic anatomicznych dostosowywały się tylko do zachodzących na naszym globie zmian. W tym sensie ewolucja biologiczna nie jest postępem, ale homeostatem, gdyż w ewolucji nie ma momentu antycypacji i aktywności własnej osobników, które są tak istotne dla postępu cywilizacji. Jeśli więc przyjmiemy, że charakterystyczną cechę ga1Juoou homo sapiens stanowi coraz szybszy postęp, będący rezultatem społecznej kooperacji osobników o typie układu nerwowego bardzo plastycznym, zdolnym do dynamicznego rozwoju i umożliwiającym im świadome kierowanie sobą, można zrozumieć, że u człowieka orientacja w otoczeniu musi dotyczyć różnych spraw, które – jak już wspomniano – można sprowadzić do trzech zasadniczych. Przede wszystkim człowiek musi orientować się w aktualnie istniejącej rzeczywistości. Już dla małego dziecka istotną sprawą jest poznanie, jaką wartość przedstawiają dla niego poszczególne przedmioty w otoczeniu ludzie, zwierzęta i rzeczy, oraz zorientowanie się w tym, jak należy w stosunku do nich zachować się, aby zastane wartości jak najefektywniej skonsumować lub uniknąć ich ujemnego działania. Ponieważ w miarę rozwoju i dorastania człowiek wchodzi w coraz szersze i skomplikowane sytuacje środowiskowe oraz wyucza się nowych, bardziej złożonych wartości, jego potrzeba orientacyjna musi coraz bardziej dojrzewać i intelektualizować się, aby mógł on zachować odpowiedni poziom funkcjonowania. Staje się to możliwe, gdyż mózg człowieka w miarę jego rozwoju osobniczego osiąga coraz to wyższe możliwości regulacyjne, których uwieńczeniem jest regulacja oparta na mechanizmach myślenia abstrakcyjnego. Stąd orientację człowieka w aktualnie istniejącej rzeczywistości można określić, jako orientację intelektualną, to jest polegającą na poznawaniu za pomocą myślenia abstrakcyjnego [więcej w: pomoc psychologiczna wrocław, klinika bielsko biała, ortodonta, ortodoncja Kraków ]

POTRZEBA POZNAWCZA

O tym, że sens życia jest niezbędny dla prawidłowego przystosowania człowieka, świadczą też liczne przypadki nerwic, u których podstawy leży utrata tego sensu (por. np. S. Kratochvil, 1961). Należy tu dodać, że dla zaspokojenia tej (potrzeby – jak się zdaje – nie jest konieczne, by człowiek zdawał sobie sprawę z tego iż właśnie to a to jest sensem jego życia. Świadomość taka byłaby, oczywiście, niezwykłe korzystna dla jego przystosowania. Istotnym jednak warunkiem zaspokojenia tej potrzeby jest podjęcie takiej działalności, w której, w razie potrzeby, przy pokonywaniu trudności, załamaniach psychicznych, podejmowaniu ważnej decyzji, mógłby on baki sens dojrzeć. Zbierając materiał tego rozdziału możemy stwierdzić, że u człowieka można wyróżnić trzy specyficznie ludzkie potrzeby – potrzebę poznawczą, potrzebę kontaktu emocjonalnego i potrzebę sensu życia. Niezaspokojenie którejś z tych potrzeb powoduje, że orientacja człowieka w świecie jest niepełna i nie zabezpiecza jego prawidłowego funkcjonowania, to jest optymalnego wykorzystania wszystkich jego zdolności mających zastosowanie w realizowaniu tego, co wyprowadziło go ze ślepego nurtu biologicznej ewolucji postępu. POTRZEBA POZNAWCZA l. PODSTAWOWE POJĘCIA Każda żyjąca istota musi orientować się w swoim otoczeniu, gdyż inaczej nie mogłaby utrzymać się przy życiu. Orientacja ta może dotyczyć wartości najróżnorodniejszych elementów środowiska zewnętrznego osobnika, a także wartości własnego działania względem przedmiotów stanowiących te elementy i zawsze jest rezultatem uprzedniego doświadczenia osobniczego lub gatunkowego. Zwierzę orientuje się trafnie dzięki temu, że poznaje wartość, znaczenie poszczególnych bodźców – zapachu pokarmu i zapachu drapieżnika, wabienia samicy i ruchu trawy. Poznawszy te sygnały reaguje na nie odpowiednio do ich rzeczywistego znaczenia dla jego samoregulacji – chwyta pokarm, zaczaja się, podnieca płciowo lub ucieka. Ten rodzaj orientacji zakłada istnienie odpowiedniego doświadczenia gatunkowego utrwalonego w toku filogenezy w odbiorczych ośrodkach łuków odruchów bez warunkowych, bądź też doświadczenia osobniczego utrwalonego w ośrodkach łuków odruchów warunkowych. Zakłada też pojawienie się zróżnicowanej, celowej ze względu na sytuacje formy zachowania. Orientacja nabyta jest wynikiem uprzedniego wyuczenia się. Związki warunkowe powodujące, że jakikolwiek bodziec poprzedzający bodziec bezwarunkowy staje się sygnałem tego bodźca, stopniowo rozszerzają zakres orientacji w otoczeniu, a dynamika tych związków umożliwia odzwierciedlenie zmian zachodzących w wartości przedmiotów otoczenia [hasła pokrewne: pies boo cena allegro, pomoc psychologiczna wrocław, kłykciny kończyste sromu ]

Aktywnosc poznawania podkresla równiez szum w pracy

Niezależnie jednak od koncepcji podłoża wprowadzenie pojęcia osobnej tendencji poznawczej ma duże znaczenie, ponieważ poznawanie traktuje się tu nie, jako pasywne odzwierciedlanie otoczenia i kojarzenie odzwierciedleń, ale jako umysłową i motoryczną aktywność człowieka, jako swoistą czynność psychofizyczną, która wymaga osobnych dynamizujących procesów. Aktywność poznawania podkreśla również szum w pracy: Geneza przedmiotu (1932). Wychodzi on z założenia, że u dziecka spostrzeganie jest zawsze procesem aktywnym, obejmującym również motorykę organizmu. Autor opierając się na koncepcji Sherringtona stwierdza, że w działalności narządów zmysłowych należy wyróżnić, co najmniej trzy fazy: fazę inicjującą, fazę nastawiania receptora na podnietę oraz fazę finalizującą spostrzeganie. Te trzy fazy dadzą się zauważyć już w działaniu pojedynczych zmysłów. Na przykład przy podrażnieniu ust niemowlęcia brodawką piersi matki, czy nawet tylko palcem (faza inicjująca), występują szukające ruchy głowy (nastawianie ust na podnietę), aż wreszcie usta dotkną bodźca (faza finalizująca), po czym następują ruchy ssania. Analogiczne zjawiska występują przy chwytaniu po zadziałaniu przedmiotu ma rękę (faza inicjująca). Występują wówczas szukające ruchy, aż dłoń dotknie przedmiotu (faza finalizacji). Podobne fakty można zauważyć przy postrzeganiu polisensorycznym, np. wzrokowo-dotykowym. Bodziec telereceptoryczny odgrywa tu zwykle rolę bodźca inicjującego, dziecko wyciąga doń rękę, czy nawet zbliża się do przedmiotu spostrzeżonego wzrokiem i chwyta go. Dotknięcie finalizuje cykl ruchowy. Przy spostrzeganiu polisensorycznym powstają skojarzenia pomiędzy doznaniami płynącymi z różnych narządów zmysłowych, nie są one jednak jak to np. sądzili asocjacjoniści – kojarzeniem się dwóch wrażeń, tj. procesem pasywnym ich mechanicznego łączenia się, lecz wytworem kojarzącej aktywności dziecka. U której podstaw leżą złożone stosunki finalizacji poznawczych aktów ruchowych. Rzeczą interesującą jest przy tym, że Szluman uważa poznawczą aktywność ruchową, wywoływaną bodźcami inicjującymi za pewnego rodzaju prototyp dążenia do celu i proponuje zbadanie go jako pewnego prostego i mało skomplikowanego modelu dążeń w ogóle. Do podobnych wniosków, jeśli idzie o aktywność poznania, prowadziły radzieckie prace badawcze nad odruchem orientacyjnym. S około. w, który podsumował te prace w 1959 roku (Sokołów, 1959), stwierdza na stronie 11 swej rozprawy, że nastawienie receptorów jest najbardziej charakterystyczną cechą odruchu orientacyjnego, tzn że i tu zwraca się uwagę na motoryczną stronę aktywności poznawczej. [przypisy: półpasiec leczenie jak długo, pomoc psychologiczna wrocław, Gliwice półpasiec leczenie jak długo ]

ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 3

Wszyscy autorzy potwierdzają, że przedstawione wyniki są kompletne i dokładne oraz że badanie zostało przeprowadzone i zgłoszone zgodnie z protokołem (dostępnym na stronie). Ocena skuteczności i bezpieczeństwa
Zbieranie próbek osocza i pomiar poziomów HCV RNA opisano w Dodatku Uzupełniającym. Monitorowano objawy życiowe, oceniano zdarzenia niepożądane, a kliniczne testy laboratoryjne wykonywano podczas każdej wizyty w okresie leczenia i po zakończeniu leczenia. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane przez badacza terenu jako łagodne, umiarkowane lub ciężkie, a dane dotyczące działań niepożądanych zebrano od czasu podania pierwszej dawki badanego leku do 30 dni po ostatniej dawce. W trakcie badania zebrano dane dotyczące poważnych zdarzeń niepożądanych.
Punkty końcowe skuteczności
Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności była utrzymująca się odpowiedź wirusologiczna (poziom RNA HCV <25 IU na mililitr [dolny limit oznaczania ilościowego]) 12 tygodni po zakończeniu podawania leku. Poziomy RNA HCV zmierzono za pomocą testu COBAS TaqMan w czasie rzeczywistym, odwrotna transkryptaza-reakcja łańcuchowa polimerazy, wersja 2.0 (Roche). Continue reading „ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 3”