Najwiecej zwolenników wykonywania fenestracji zyskala metoda Lempart-Shambau

Odtąd Lempert i Sbambaugh wprowadzili dalsze udoskonalenia przytaczając dalsze swe bardzo liczne (1000 – 3000) operowane przypadki wykazując trwałe wyniki poprawy słuchu bezpośrednio po operacji w 800/0 operowanych przypadków; w 200/0 w dalszej obserwacji pooperacyjnej okienko ulega zarośnięciu, a po 2 latach u 60% operowanych poprawa słuchu jest trwała. W tych 20% przypadków, które uległy zarośnięciu, można wykonać powtórną operację, tzw. rewizję, która może dać już trwałą poprawę słuchu. Wyniki te potwierdzają także Holmgren, Cawthom i Simson-Hall. W ostatnich latach fenestracja zyskała wielu zwolenników w innych krajach i rozwinęła nowe horyzonty pomocy głuchym i źle słyszącym. Continue reading „Najwiecej zwolenników wykonywania fenestracji zyskala metoda Lempart-Shambau”

Pierwszym objawem zatrucia CO2 bedzie obnizenie cieploty ciala

Pierwszym objawem zatrucia CO2 będzie obniżenie ciepłoty ciała, co widzimy już przy zwiększeniu się CO2 do 20/0 w mieszance gazowej. Przyspieszenia oddechu występuje już w 1-procentowym stężeniu C02. Objętość oddechowa zwiększa się do 2 litrów l w związku z tym powstaje, choć nieznaczne, zwiększenie zapotrzebowania tlenu. Przemiana-podstawowa spada w razie nadmiaru CO2 w powietrzu wdechowym, utrzymując się na niskim poziomie dzięki kompensacji kosztem wzmożonej pracy mięśni oddechowych i wydalaniu C02. Jeśli zawartość C02 wynosi 4070, może nastąpić śmierć. Continue reading „Pierwszym objawem zatrucia CO2 bedzie obnizenie cieploty ciala”

Mysl ludzka niekorygowana praktyka moze tez tworzyc

Myśl ludzka niekorygowana praktyką może też tworzyć ciekawe, nieraz bardzo interesujące i piękne mity, które stanowiąc nie tyle odzwierciedlenie obiektywnej rzeczywistości, co odbicie trosk, radości i lęków ludzkich, spełniają też swoją rolę zapełniając luki w wiedzy człowieka, lub też czyniąc tę wiedzę bardziej bliską jego pragnieniom. Może właśnie w tworzeniu mitów bardziej niż w konstruowaniu teorii naukowych, których charakter instrumentalny dla przystosowania jest całkowicie oczywisty, przejawiają się charakterystyczne cechy poznawania – jego pewna bezinteresowność, praktycyzm. Mit o Prometeuszu ani na krok nie przybliżył jego twórców do zrozumienia tajemnicy ognia. Podobnie chłopiec, który rozcina piłkę, aby zorientować się, co w niej skacze, nic nie zyska praktycznie – dowie się, czego chciał się dowiedzieć, ale straci piłkę. Ta praktyczność poznawania intelektualnego świadczy o tym, że czynności poznawcze są dynamizowane przez siły niepozostające w bezpośrednim związku z aktualnymi procesami przystosowawczymi osobnika. Człowiek podejmuje czynności poznawcze, gdy staje przed nim problem do rozwiązania, a nie tylko wówczas, gdy rozwiązanie problemu jest mu do czegoś potrzebne. Rozważania powyższe pozwalają na wysunięcie 3 zasadniczych wniosków: 1. Proces poznawczy u człowieka ma charakter szeregu operacji nastawionych na osiągnięcie określonego celu, a więc zgodnie z definicją z rozdz. I jest czynnością; 2. Czynność poznawczą u człowieka charakteryzuje operowanie pojęciami; 3. Czynność poznawcza człowieka jest dynamizowana przez napięcie, które pojawia się na skutek samego faktu istnienia czegoś, co wymaga poznania, a więc – źródłem jego są, jak można sądzić w odróżnieniu od napięć dynamizujących czynności samozachowawcze – zmiany w sytuacji zewnętrznej, a nie stan wewnętrzny organizmu. 2. DYNAMIKA POZNAWANIA Struktura i przebieg czynności poznawczych, którymi zajmuje się psychologia myślenia, są zjawiskiem dobrze już zbadanym, opracowanym. Zajmowanie się nimi w tej pracy prowadziłoby za daleko od jej tematu, którym są dążenia ludzkie. Inaczej ma się sprawa z dynamiką poznawania, z siłami, i które powodują rozpoczęcie i kontynuowanie – nieraz wbrew potrzebom samozachowawczym – czynności poznawczych. Jest interesujące, że choć pogląd stwierdzający aktywność czynności poznawczych zrodził się już przed kilkudziesięciu laty, wciąż psycholodzy muszą problem ten wysuwać na nowo, gdyż do praktyki społecznej w szkole, żłobku i w fabryce, wnioski wyłaniające się z wiedzy o samoistnej aktywności i poznawania ludzkiego jeszcze nie dotarły [patrz też: przepona wolna, neverwet allegro, gsk dla aptek ]

Pawlow

Pawłow, który już w 1910 r. stwierdził empirycznie w swych badaniach występowanie odruchu orientacyjnego (sama koncepcja odruchu orientacyjnego pochodzi właściwie od Sieczenowa, 1952), podkreślał, że istotą tego odruchu jest nastawienie receptorów na każdą, nawet najmniejszą zmianę w środowisku, przy czym zahamowaniu ulegają wszystkie inne reakcje organizmu. Dzięki temu zwierzę ma szanse właściwego zareagowania na nową sytuację. Wyniki badań Pawłowa sprawdził w swych doświadczeniach Anochin, który potwierdził, że reakcja poznawcza (orientacyjna) występuje zawsze przy zmianie warunków eksperymentu. Dalej poszli w swych wnioskach Podkopajew i Narbutowicz. Badania ich wykazały (podaję za Sokołowem, 1959, IS. 57), że odruch orientacyjny jest koniecznym warunkiem powstania związku czasowego pomiędzy dwoma ogniskami pobudzenia. Na przykład u psa wytworzy się pokarmowy odruch warunkowy na dany bodziec tylko wtedy, gdy bodziec ten wywoła u niego odruch orientacyjny, zwróci na siebie jego uwagę. W związku z tymi badaniami Asratjan (1953) wysunął interesującą hipotezę dotyczącą łuku odruchu warunkowego, Powołując się ma szereg własnych eksperymentów doszedł on do wniosku, że odruch warunkowy stanowi właściwie syntezę dwóch odruchów bezwarunkowych. Jednym z nich jest odruch orientacyjny, wywoływany przez warunkowany bodziec obojętny, a drugim np. bezwarunkowy odruch pokarmowy czy kwasowy. Wynikałoby stąd, że odruch orientacyjny, niezbędny do rozpoczęcia aktywnej eksploracji bodźca warunkowego, jest też niezbędny dla powstania związku czasowego. Nadmienię, że na podobnym stanowisku stoją również amerykańscy badacze odruchów warunkowych (np. Woodworth, Schlosberg 1954, s. 547-9). W dalszym ciągu swych rozważań Sokołów podkreśla, że gdy powtarza się odziaływanie bodźcem wywołującym odruch orientacyjny bez wzmocnienia jakimś bodźcem bezwarunkowym, odruch wygasa, może jednak odtworzyć się po przerwie, jeśli zastosuje się inny bodziec lub poda się kofeinę, która wzmaga pobudliwość układu nerwowego. Sokołów zastanawia się również nad lokalizacją odruchu orientacyjnego w mózgu i cytuje poglądy badaczy anglosaskich, którzy wiążą go z funkcjami tworu siatkowatego. Pobudzenie tej okolicy wywołuje w rezultacie ogólne pobudzenie kory mózgowej oraz aktywizację zarówno mięśni receptorów, jak też i samych receptorów (Magoun, 1961). Zdaniem Sokołowa odruch orientacyjny występuje w dwóch postaciach: biernej i czynnej. Postać bierna polega na hamowaniu czynności organizmu i jest bardziej prymitywna; w dalszym rozwoju osobniczym przechodzi ona w postać aktywną, której istota polega na inicjowaniu określonej czynności badawczej [hasła pokrewne: nfz szczecin kolejka do sanatorium, usg jamy brzusznej olsztyn, neverwet allegro ]

ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 2

Pacjenci w wieku od 18 do 70 lat kwalifikowali się do rejestracji, jeśli wcześniej nie leczono lub wcześniej leczono przewlekłe zakażenie HCV genotypem i poziom RNA HCV w osoczu przekraczał 10 000 IU na mililitr. Kwalifikujący się pacjenci mieli dokumentację marskości wątroby za pomocą biopsji wątroby (wynik Metawir> 3 lub wynik Ishak> 4) lub wynik FibroScan (.14.6 kPa w ciągu 6 miesięcy przed badaniem przesiewowym lub podczas badań przesiewowych), wynik klasy A w skali Child-Pugh poniżej 7 podczas badań przesiewowych i brak aktualnych lub przeszłych dowodów klinicznych na chorobę B lub C w skali Childa-Pugha. Kluczowymi kryteriami kwalifikacyjnymi były liczba płytek krwi 60 000 na milimetr sześcienny lub więcej, poziom albuminy w surowicy wynoszący 2,8 g na decylitr lub więcej, całkowity poziom bilirubiny wynoszący mniej niż 3 mg na decylitr, międzynarodowy współczynnik znormalizowany wynoszący 2,3 lub mniej oraz poziom alfa-fetoproteiny w surowicy wynosi 100 ng na mililitr lub mniej. Kryterium wykluczenia było wcześniejsze leczenie bezpośrednio działającymi środkami przeciwwirusowymi (np. Telaprewir i boceprewir) w celu leczenia zakażenia HCV i rozpoznania raka wątrobowokomórkowego. Szczegółowe kryteria kwalifikowalności można znaleźć w Dodatku uzupełniającym, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Projekt badania i nadzór
Pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku około 1: (patrz dodatek dodatkowy) do 12-tygodniowej lub 24-tygodniowej grupy leczenia (ryc. Continue reading „ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 2”

ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 7

Pozostałych 15 pacjentów miało warianty związane z opornością w dwóch lub więcej celach leków, przy czym warianty D168V (NS3) i Q30R (NS5A) obserwowano najczęściej u pacjentów z zakażeniem HCV genotypem 1a i D168V (NS3), Y93H (NS5A), oraz C316Y i M414I (NS5B) obserwowane u pojedynczego pacjenta z zakażeniem HCV genotypem 1b. Bezpieczeństwo
Tabela 4. Tabela 4. Zdarzenia niepożądane i nieprawidłowości laboratoryjne. Zdarzenia niepożądane występowały często w obu grupach, chociaż niewiele występowało częściej w grupie 24-tygodniowej niż w grupie 12-tygodniowej (Tabela 4). Dwa procent pacjentów w obu grupach zaprzestało stosowania badanego leku z powodu niepożądanego zdarzenia. Żadne szczególne działanie niepożądane nie doprowadziło do przedwczesnego przerwania leczenia przez więcej niż jednego pacjenta i nie zaobserwowano wzorca w typach zdarzeń niepożądanych prowadzących do przerwania leczenia (Tabela
Najczęstsze anomalie laboratoryjne stopnia 3 lub 4 obserwowane podczas okresu leczenia to zwiększenie całkowitego stężenia bilirubiny (u 37 z 380 pacjentów [9,7%]), co w przeważającej mierze odzwierciedla podwyższone wartości bilirubiny pośredniej; pacjenci z takim zwiększeniem nie mieli równoczesnych nieprawidłowości w poziomie aminotransferazy w stopniu 3 lub 4. Continue reading „ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 7”

Autologiczna transplantacja i terapia podtrzymująca w szpiczaku mnogim AD 3

Wszyscy pacjenci zostali losowo przydzieleni (w stosunku 1: 1: 1: 1) w momencie zapisania do jednej z czterech grup, ale wyniki losowego przypisania zostały ukryte, dopóki pacjent nie osiągnął końca okresu indukcji i ich kwalifikowalność do konsolidacji i potwierdzono schematy leczenia podtrzymującego. Badanie zostało zaprojektowane przez starszych autorów akademickich. Sponsor, Fondazione Neoplasie Sangue Onlus, zebrał dane i, we współpracy z wyższymi autorami akademickimi, przeprowadził analizy danych. Celgene dostarczył nieograniczoną dotację na przeprowadzenie procesu, ale nie był zaangażowany w gromadzenie danych, analizę ani pisanie manuskryptu. Pierwszy szkic manuskryptu został opracowany przez pierwszego autora; kolejne szkice zostały zmienione przez pierwszych trzech autorów. Płatnik medyczny opłacony przez firmę Celgene pomógł w napisaniu manuskryptu, aby poprawić przejrzystość i spójność. Wszyscy autorzy mieli pełny dostęp do danych pierwotnych i wyników ostatecznej analizy, byli odpowiedzialni za treść manuskryptu i decyzję o przesłaniu go do publikacji oraz za dokładność i kompletność danych oraz wierność badania protokół. Continue reading „Autologiczna transplantacja i terapia podtrzymująca w szpiczaku mnogim AD 3”

Autologiczna transplantacja i terapia podtrzymująca w szpiczaku mnogim AD 2

Leki immunomodulujące i inhibitory proteasomu znacznie poprawiły wyniki u pacjentów, bez względu na to, czy kwalifikują się do przeszczepu. 5-18 Ulepszenia te wywołały pytania o rolę przeszczepu w porównaniu z konwencjonalną chemioterapią oraz o czas transplantacji, ponieważ korzyści z przeżycia nie zostało jasno określone. Ciągłe leczenie lekami immunomodulacyjnymi i inhibitorami proteasomu wykazało skuteczność kliniczną.19 W trzech dużych, randomizowanych badaniach, ciągła terapia lenalidomidem, w porównaniu z placebo, znacząco zmniejszyła ryzyko progresji choroby (współczynnik ryzyka, 0.34 do 0.50), ale przeżycie przewaga była niekonsekwentna. 16-18 Obecnie nie jest jasne, czy terapia podtrzymująca po terapii skojarzonej będzie miała taki sam skutek, jaki ma po transplantacji. Aby rozwiązać te problemy, przeprowadziliśmy badanie III fazy w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania melfalanu w dawce 200 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała (melfalan w dużych dawkach) plus przeszczepienie komórek macierzystych w porównaniu z melfalanem-prednizonem -lenalidomid (MPR), a następnie lenalidomid jako leczenie podtrzymujące w porównaniu z bez leczenia podtrzymującego, u pacjentów ze świeżo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do przeszczepu.
Metody
Pacjenci
Pacjenci z objawowym, mierzalnym, nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy mieli 65 lat lub młodsi, kwalifikowali się do tego badania. Innymi kryteriami włączenia był wynik punktowy Karnofsky ego wynoszący co najmniej 60% (w skali od 0 do 100%, przy niższych wynikach wskazujących na większą niepełnosprawność) i oczekiwanej długości życia powyżej 6 miesięcy, bezwzględna liczba neutrofilów większa niż 1500 na milimetr sześcienny3 oraz liczba płytek krwi większa niż 75 000 na milimetr sześcienny, 3 i prawidłowe wyniki badań czynnościowych serca i płuc oraz odpowiednia czynność nerek (klirens kreatyniny .30 ml na minutę). Continue reading „Autologiczna transplantacja i terapia podtrzymująca w szpiczaku mnogim AD 2”

ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 8

Badanie patologiczne wątroby ujawniło zaawansowaną marskość wątroby z niedawną koagulacyjną martwicą większości guzków marskości, co jest charakterystyczne dla ciężkiego uszkodzenia niedokrwiennego lub niedotlenienia. Nie było dowodów na rozproszone mikropęcherzykowe stłuszczenie (charakterystyczne dla toksycznego działania mitochondriów) lub uszkodzenie wątroby wywołane lekami. Pacjent zmarł z powodu powikłań po transplantacji wątroby, w tym niewydolności wielonarządowej i wstrząsu septycznego, który rozpoczął się 80 dni po ostatniej dawce badanego leku. Dyskusja
W tym badaniu klinicznym III fazy badano wolny od interferonu, całkowicie doustny schemat antywirusowy wyłącznie u pacjentów z zakażeniem HCV genotypem i marskością. Dwanaście tygodni lub 24 tygodnie leczenia preparatem ABT-450 / r-ombatarir i dasabuwiru podawanymi z rybawiryną spowodowały wysoki odsetek utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej w 12. tygodniu po leczeniu. Pacjenci, którzy historycznie nie byli uprawnieni do badań klinicznych, takich jak w badaniu tym uwzględniono trombocytopenię, hipoalbuminemię lub dużą depresję. Continue reading „ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 8”

Symwastatyna do zapobiegania zaostrzeniom w umiarkowanej i ciężkiej POChP AD 2

Zgłoszone korzyści obejmują zmniejszenie częstości hospitalizacji (w przypadku POChP lub z dowolnego innego powodu), spadek funkcji płuc, konieczność wentylacji mechanicznej i zgon.20-24 Jednakże, z wyjątkiem jednego małego, jednoośrodkowego, randomizowanego badania, 25 wszystkich badania, które wykazały korzystny wpływ statyn u pacjentów z POChP, były retrospektywne. Prospektywna Randomizowana kontrola kontrolowana placebo Simwastatyny w zapobieganiu zaostrzeniom POChP (STATCOPE) była prospektywną, wieloośrodkową próbą przeprowadzoną przez National Clinical Research Network National NHLBI (National Heart, Lung and Blood Institute) w celu zbadania wpływu codziennego leczenia simwastatyna przez co najmniej 12 miesięcy (zakres od 12 do 36) w zakresie częstości zaostrzeń u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej POChP i bez innych wskazań do leczenia statynami. Metody
Projekt badania i nadzór
W tym randomizowanym badaniu z grupą kontrolną, kontrolowanym placebo, uczestnicy zostali losowo przydzieleni w stosunku 1: 1, aby otrzymywać symwastatynę doustnie w dawce 40 mg lub identycznie wyglądające placebo raz na dobę. Uczestnicy zostali zwerbowani z 45 stron (29 witryn w Stanach Zjednoczonych i 16 w Kanadzie). Pisemną świadomą zgodę uzyskano od wszystkich uczestników. Instytucjonalna komisja rewizyjna w każdym ośrodku zatwierdziła protokół badania. Pełny protokół, w tym metody i plan analizy statystycznej, jest dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Continue reading „Symwastatyna do zapobiegania zaostrzeniom w umiarkowanej i ciężkiej POChP AD 2”