Przyczyny niegojenia sie jamy gruzliczej

Przyczyny niegojenia się jamy gruźliczej są następujące: 1. Mechaniczne rozprężenie płuc, 2. naciek zapalny tkanki otaczającej jamę, 3. nadmierna sztywność ściany jamy, przy czym w takim przypadku samo tylko zniesienie napięcia nie wystarcza często do zapadnięcia się jamy. Musimy wtedy albo ucisnąć jamę za pomocą plomby lub odmy zewnątrzopłucnowej o wysokim ciśnieniu albo za pomocą zniesienia ciśnienia wewnątrz jamy (sączkowanie ssące sposobem Monaldiego); istnienie mechanizmu zastawkowego w oskrzeliku drenującym jamę; dochodzi wówczas do wciągania powietrza i rozdęcia jamy podczas wdechu, a zamknięcia zastawki podczas wydechu; ciśnienie mierzone w jamie aparatem odmowym po nakłuciu igłą odmową wykazuje w takim przypadku wartości dodatnie. Continue reading „Przyczyny niegojenia sie jamy gruzliczej”

Rózne stany konstytucyjne sa równiez czynnikiem wplywajacym na przemiane materii

Rola konstytucji Różne stany konstytucyjne są również czynnikiem wpływającym na przemianę materii. Przejawia się to szczególnie w różnych skazach konstytucyjnych. Wchodzi tu w grę odziedziczenie słabo zrównoważonego układu nerwowego lub hormonalnego, co odbija się na regulacji przemiany materii. Przesunięcie w kierunku wzmożenia przemiany materii widzimy w konstytucji leptosomicznej, obniżenie zaś w konstytucji piknicznej. 8. Continue reading „Rózne stany konstytucyjne sa równiez czynnikiem wplywajacym na przemiane materii”

Aktywnosc poznawania podkresla równiez szum w pracy

Niezależnie jednak od koncepcji podłoża wprowadzenie pojęcia osobnej tendencji poznawczej ma duże znaczenie, ponieważ poznawanie traktuje się tu nie, jako pasywne odzwierciedlanie otoczenia i kojarzenie odzwierciedleń, ale jako umysłową i motoryczną aktywność człowieka, jako swoistą czynność psychofizyczną, która wymaga osobnych dynamizujących procesów. Aktywność poznawania podkreśla również szum w pracy: Geneza przedmiotu (1932). Wychodzi on z założenia, że u dziecka spostrzeganie jest zawsze procesem aktywnym, obejmującym również motorykę organizmu. Autor opierając się na koncepcji Sherringtona stwierdza, że w działalności narządów zmysłowych należy wyróżnić, co najmniej trzy fazy: fazę inicjującą, fazę nastawiania receptora na podnietę oraz fazę finalizującą spostrzeganie. Te trzy fazy dadzą się zauważyć już w działaniu pojedynczych zmysłów. Na przykład przy podrażnieniu ust niemowlęcia brodawką piersi matki, czy nawet tylko palcem (faza inicjująca), występują szukające ruchy głowy (nastawianie ust na podnietę), aż wreszcie usta dotkną bodźca (faza finalizująca), po czym następują ruchy ssania. Analogiczne zjawiska występują przy chwytaniu po zadziałaniu przedmiotu ma rękę (faza inicjująca). Występują wówczas szukające ruchy, aż dłoń dotknie przedmiotu (faza finalizacji). Podobne fakty można zauważyć przy postrzeganiu polisensorycznym, np. wzrokowo-dotykowym. Bodziec telereceptoryczny odgrywa tu zwykle rolę bodźca inicjującego, dziecko wyciąga doń rękę, czy nawet zbliża się do przedmiotu spostrzeżonego wzrokiem i chwyta go. Dotknięcie finalizuje cykl ruchowy. Przy spostrzeganiu polisensorycznym powstają skojarzenia pomiędzy doznaniami płynącymi z różnych narządów zmysłowych, nie są one jednak jak to np. sądzili asocjacjoniści – kojarzeniem się dwóch wrażeń, tj. procesem pasywnym ich mechanicznego łączenia się, lecz wytworem kojarzącej aktywności dziecka. U której podstaw leżą złożone stosunki finalizacji poznawczych aktów ruchowych. Rzeczą interesującą jest przy tym, że Szluman uważa poznawczą aktywność ruchową, wywoływaną bodźcami inicjującymi za pewnego rodzaju prototyp dążenia do celu i proponuje zbadanie go jako pewnego prostego i mało skomplikowanego modelu dążeń w ogóle. Do podobnych wniosków, jeśli idzie o aktywność poznania, prowadziły radzieckie prace badawcze nad odruchem orientacyjnym. S około. w, który podsumował te prace w 1959 roku (Sokołów, 1959), stwierdza na stronie 11 swej rozprawy, że nastawienie receptorów jest najbardziej charakterystyczną cechą odruchu orientacyjnego, tzn że i tu zwraca się uwagę na motoryczną stronę aktywności poznawczej. [przypisy: półpasiec leczenie jak długo, pomoc psychologiczna wrocław, Gliwice półpasiec leczenie jak długo ]

Szczególnie interesujace z punktu widzenia tez rozwijanych w tym rozdziale sa poglady H. H. Harlowa

I on również twierdzi, że poznawanie jest procesem aktywnym, wytworem psychofizycznej aktywności organizmu, aktywność ta czynnie wprowadza do poznania przedmiotów i do powstania doświadczenia osobniczego. Wszelkie nabytki mimiczne osobnicze – pisze Mazurkiewicz – są produktem aktywności własnej dziecka, a więc psychologicznie produktem pracy uwagi, funkcji zainteresowania (1950, s. 63). Szczególnie interesujące z punktu widzenia tez rozwijanych w tym rozdziale są poglądy H. H. Harlowa przedstawione w sprawozdaniu zawartym w materiałach The Kentucky Symposium z 1954 roku. Autor ten wyraża przekonanie, że w psychologii zbyt ściśle łączono motywację człowieka z energetyzującą rolą poglądów homeostatycznych, jak np. , głód. Również późniejsze wysiłki nad wyprowadzeniem motywacji ludzkiej z bólu czy lęku (Mowrer, Brown, Honney) nie są zdaniem autora w pełni uzasadnione. Przecież człowiek uczy się i żyje lata, miesiące i tygodnie, nie napotykając żadnych trudności w zaspokajaniu potrzeb homeostatycznych. Podobnie zdrowy rozsądek uczy nas, że energia nasza w większej części pobudzana jest przez cele pozytywne, a nie przez chęć ucieczki przed strachem i niebezpieczeństwem (s. 38). Autor w związku, z tym zwraca uwagę ma rolę, jaką w motywacji i związanym z nią uczeniu nie odgrywają motywy wywoływane czynnikami zewnętrznymi (externally elicited motives), przez co rozumie te czynniki pobudzające do działania, których aktywność lnie jest związana ani z potrzebami (homeostatycznymi, ani z seksualnymi, ale z pewnymi sytuacjami zewnętrznymi nie mającymi związku z bieżącym funkcjonowaniem ustroju. Jednym z tych czynników jest to, co autor nazywa popędem do naśladownictwa. Występuje on szczególnie silnie u małp (małpa widzi, małpa robi), ale też i u ludzi. Cytowane są również prace F. S. Kellera i innych autorów, którzy wykazali, że szczur może uczyć się otrzymując, jako wzmocnienie różnice w oświetleniu jego otoczenia. Do najciekawszych jednak należy popęd eksploracji otoczenia przejawiający się w tym, że na przykład małpa może włożyć dużo wysiłku w rozbieranie prostych i złożonych mechanizmów-łamigłówek, lnie otrzymując żadnego wzmocnienia poza samą możliwością rozebrania mechanizmu, lub też może nauczyć się otwierać skomplikowane zamki nie otrzymując żadnej nagrody oprócz możliwości wyjrzenia poza (pomieszczenie, w którym przebywa, przez otworzone w ten sposób okienko (tzw. aparat eksploracji wizualnej). Zjawisko to można zaobserwować także u szczurów badanych w labiryncie. Głodzony od 23 godzin szczur pędzi nieraz tunelem i przeprowadza eksplorację Otoczenia nie zwracając uwagi na jedzenie, dopóki cały labirynt lnie zostanie zbadany [więcej w: dyżury aptek kraków, księżniczka i żaba cda, fenestracja ]

ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 9

Chociaż różnice między grupami u pacjentów z zakażeniem HCV z genotypem 1a i wcześniejszą odpowiedzią zerową nie były ostateczne, to liczbowo wyższy wskaźnik utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej w 24-tygodniowym schemacie sugeruje, że dłuższy czas trwania leczenia jest bardziej skuteczny w tej podgrupie pacjentów. . Spadek poziomu hemoglobiny w stopniu 2 lub wyższym wystąpił u 7,2% pacjentów w grupie 12-tygodniowej oraz u 11,0% pacjentów w grupie 24-tygodniowej. Odnotowano spadek stężenia hemoglobiny o co najmniej 5 do 6% co najmniej stopnia 2. u pacjentów bez marskości wątroby, którzy otrzymywali ten sam schemat w badaniach klinicznych fazy 3.24,25 U pacjentów w obu grupach leczenia spadek stężenia hemoglobiny był skutecznie modyfikacje dawki rybawiryny, bez negatywnego wpływu na szybkość utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej.
Zwiększenie stężenia bilirubiny ogółem występowało z większą częstością w tej populacji pacjentów z marskością wątroby niż obserwowano w badaniach klinicznych tego samego schematu leczenia pacjentów bez marskości.24,25 Zwiększenie stężenia bilirubiny pośredniej w tym schemacie jest prawdopodobnie związane do hemolizy związanej z rybawiryną, wraz z hamowaniem transportera bilirubiny OATP1B1 przez ABT-450, jak opisywano w przypadku innych inhibitorów proteazy NS3.27 Podwyższony poziom bilirubiny nie doprowadził do przerwania leczenia, zwykle osiągał wartość maksymalną około 2 tygodni leczenia, niezwiązane z podwyższeniem poziomu aminotransferazy alaninowej i ustalone na poziomie linii podstawowej w okresie po leczeniu.
Większość działań niepożądanych miała nasilenie łagodne lub umiarkowane, przy czym niewiele zdarzeń zdarzało się częściej w grupie 24-tygodniowej niż w grupie 12-tygodniowej. Continue reading „ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 9”

ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 8

Badanie patologiczne wątroby ujawniło zaawansowaną marskość wątroby z niedawną koagulacyjną martwicą większości guzków marskości, co jest charakterystyczne dla ciężkiego uszkodzenia niedokrwiennego lub niedotlenienia. Nie było dowodów na rozproszone mikropęcherzykowe stłuszczenie (charakterystyczne dla toksycznego działania mitochondriów) lub uszkodzenie wątroby wywołane lekami. Pacjent zmarł z powodu powikłań po transplantacji wątroby, w tym niewydolności wielonarządowej i wstrząsu septycznego, który rozpoczął się 80 dni po ostatniej dawce badanego leku. Dyskusja
W tym badaniu klinicznym III fazy badano wolny od interferonu, całkowicie doustny schemat antywirusowy wyłącznie u pacjentów z zakażeniem HCV genotypem i marskością. Dwanaście tygodni lub 24 tygodnie leczenia preparatem ABT-450 / r-ombatarir i dasabuwiru podawanymi z rybawiryną spowodowały wysoki odsetek utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej w 12. tygodniu po leczeniu. Pacjenci, którzy historycznie nie byli uprawnieni do badań klinicznych, takich jak w badaniu tym uwzględniono trombocytopenię, hipoalbuminemię lub dużą depresję. Continue reading „ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 8”

Autologiczna transplantacja i terapia podtrzymująca w szpiczaku mnogim AD 4

Szczegóły dotyczące stosowanego schematu przeciwzakrzepowego zostały opublikowane wcześniej.22 Punkty końcowe i oceny
Pierwszorzędowym punktem końcowym badania było przeżycie bez progresji. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały całkowity czas przeżycia, ogólny wskaźnik odpowiedzi, czas reakcji i bezpieczeństwo. Czas oczekiwania na punkt końcowy był szacowany od momentu rejestracji (dla wszystkich pacjentów) i od momentu ujawnienia losowego przypisania (dla pacjentów poddanych randomizacji). Przeżycie wolne od progresji obliczano do czasu progresji choroby, zgonu z jakiejkolwiek przyczyny podczas leczenia lub do cenzury danych w ostatnim dniu, w którym pacjent był wolny od progresji choroby. Całkowity czas przeżycia obliczono do daty zgonu z jakiejkolwiek przyczyny lub cenzury danych w ostatnim dniu, w którym pacjent był znany z tego, że żyje. Odpowiedź została oceniona za pomocą Międzynarodowych jednolitych kryteriów odpowiedzi dla szpiczaka mnogiego. 23 Próbki szpiku pobrano podczas rejestracji i analizowano w centralnych laboratoriach w każdym kraju. Continue reading „Autologiczna transplantacja i terapia podtrzymująca w szpiczaku mnogim AD 4”

Symwastatyna do zapobiegania zaostrzeniom w umiarkowanej i ciężkiej POChP

Badania retrospektywne wykazały, że statyny zmniejszają szybkość i nasilenie zaostrzeń, częstość hospitalizacji i śmiertelność w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP). W prospektywnym badaniu oceniano skuteczność symwastatyny w zapobieganiu zaostrzeniom w dużym, wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu. Metody
Zaprojektowaliśmy prospektywną randomizowaną próbę kontrolowaną placebo z symwastatyną w zapobieganiu zaostrzeniom COPD (STATCOPE) jako randomizowaną, kontrolowaną próbę symwastatyny (w dawce dobowej 40 mg) w porównaniu z placebo, z rocznym wskaźnikiem zaostrzenia jako głównym rezultatem. Pacjenci kwalifikowali się, jeśli mieli 40-80 lat, cierpieli na POChP (definiowaną jako wymuszona objętość wydechowa w ciągu sekundy [FEV1] poniżej 80% i stosunek FEV1 do wymuszonej pojemności życiowej poniżej 70%), oraz miały historię palenia trwającą 10 lub więcej lat paczkowanych, otrzymywały uzupełniający tlen lub leczenie glikokortykosteroidami lub antybiotykami, lub miały wizytę w oddziale ratunkowym lub hospitalizację z powodu POChP w ciągu ostatniego roku. Wykluczono pacjentów z cukrzycą lub chorobą układu krążenia oraz tych, którzy przyjmowali statyny lub którzy wymagali statyn na podstawie kryteriów Panelu Leczenia dla Dorosłych III. Uczestnicy byli traktowani od 12 do 36 miesięcy w 45 centrach.
Wyniki
Łącznie 885 uczestników z POChP zapisano na około 641 dni; 44% pacjentów stanowiły kobiety. Continue reading „Symwastatyna do zapobiegania zaostrzeniom w umiarkowanej i ciężkiej POChP”