Dopelnianie odmy.

W dobie obecnej można przeciąć także szerokie zrosty po otwarciu klatki piersiowej bez obawy zakażenia pod osłoną streptomycyny i penicyliny. Dopełnianie odmy. Przed każdym dopełnieniem prześwietlamy z zasady klatkę piersiową; z obawy pęknięcia jamy wahanie ciśnienia nie powinno przekroczyć + 10 cm słupa wody. Jeżeli dopełnienie nie udaje się, musimy uzyskać zapadnięcie płuca drogą operacyjną. Dopełniamy początkowo codziennie, następnie w ciągu kwartału co 8 dni, później co 2 – 3 tygodnie. Continue reading „Dopelnianie odmy.”

Tyroksyna wywoluje wzmozenie przemiany materii

Musimy jednak pamiętać, że hormon tarczycy dzięki regulacji przemiany jodowej w ustroju wpływa niewątpliwie na zwiększenie się procesów utleniania. Na podstawie zawartości jodu w ustroju i przemiany jodowej określono ilość tyroksyny w ustroju na mniej więcej 14 mg. Wahania na każdy miligram powyżej lub poniżej powodują zwiększenie się lub zmniejszenie przemiany materii o 2%. W przypadkach zupełnego braku tarczycy przemiana materii spada nie więcej niż 40%. Po dożylnym wprowadzeniu osobnikom normalnym 2 mg tyroksyny uzyskuje się zwiększenie podstawowej przemiany. Continue reading „Tyroksyna wywoluje wzmozenie przemiany materii”

W mysl jego teorii ekstrawertyków cechuje niski poziom zdolnosci do zachowywania odruchów warunkowych

W myśl jego teorii ekstrawertyków cechuje niski poziom zdolności do zachowywania odruchów warunkowych (H. J. Eysenck, 1957). Sprzeciwiałyby się jednak temu obserwacje kliniczne wskazujące na istnienie syntonii nawet u imbecylów (szczególnie u tych, których niedorozwój związany jest z chorobą Downa). Ich zdolność utrzymywania odruchów warunkowych jest patologicznie niska. Być może więc – co wydaje się bardziej prawdopodobne – u asyntoników brak warunków do wzmacniania odruchu przez bodziec, jakim jest reakcja emocjonalna drugiego człowieka. Brak ten mógłby być uwarunkowany konstytucjona1nie (brak jakiejś właściwości osobniczej – syntonii) lub mieć charakter wady rozwojowej, powstałej wskutek braku w okresie wczesno-rozwojowym sytuacji, w której zdolność wytwarzania takich odruchów mogłaby zostać zrealizowana i rozwinięta. Na ogół biorąc, psycholog rozpatrujący zagadnienie syntonii dysponuje raczej wskaźnikiem negatywnym to jest orientuje się, co się dzieje, gdy tej właściwości brakuje. Nie ma jednak wątpliwości, że stanowi ona czynnik niezwykle ułatwiający człowiekowi współdziałanie z innymi ludźmi. Wiedza intelektualna nieraz nie wystarcza w stosunkach społecznych i wydaje się, że syntonia stanowi jakby bezpiecznik chroniący przed krzywdzącym innych, egoistycznym postępowaniem. Należałoby też zauważyć, że i w psycho1ogii potocznej opierającej się przecież na mnóstwie codziennie gromadzonych doświadczeń obserwacji – odróżniamy zimny intelekt od współczującego serca, uważając jedno i drugie za pewne sposoby poznawania. Zimny intelekt wykazuje na przykład psycholog, który postępowanie człowieka w trudnej sytuacji życiowej chłodno analizuje z punktu widzenia przyczyn, adekwatności w stosunku do trudnej sytuacji itp. , natomiast współczujące serce okazuje ten, kto po prostu razem z drugim smuci się i płacze, czy cieszy i śmieje. Takie uczuciowe poznawanie drugiego człowieka stanowi podstawową cechę swoistego rodzaju kontaktu emocjonalnego. Można by przytoczyć wiele argumentów wskazujących na to, że ta swoista orientacja emocjonalna jest niezbędna dla prawidłowego rozwoju osobowości i jej funkcjonowania. Stąd należałoby odróżnić specyficznie ludzką potrzebę kontaktu emocjonalnego, niedającą się już sprowadzić do ogólnej potrzeby orientacyjnej, tak jak sposób życia różnych gatunków zwierzęcych wyrosłych w procesie ewolucji ze wspólnego pnia nie da się już sprowadzić do sposobu życia niższej formy ewolucyjnej, od której pochodzą. Kontakt emocjonalny stanowi, więc przedmiot odrębnej, swoistej potrzeby człowieka, drugiej jego ważnej potrzeby orientacyjnej [hasła pokrewne: klątwa ondyny choroba, gsk dla aptek, przepona wolna ]

Ogromna role odgrywaja tu czynniki ekonomiczne, ustrojowe, juz uzyskany poziom stosunków spolecznych, nauki, techniki, sztuki itp

W warunkach życia społecznego rola jej, oczywiście, będzie sięgała znacznie dalej, poza problematykę orientacji, niemniej ta ostatnia pozostaje jej genetyczną podstawą. Obie te potrzeby zapewniają człowiekowi właściwy rozwój i umożliwiają mu udział w życiu społecznym, nie tłumaczą jednak, dlaczego owo życie społeczne wykazuje stały postęp cywilizacyjny i kulturowy. Jeśli postęp pojąć jajko wprowadzenie do życia społecznego coraz to nowych wartości zapewniających wyższy poziom funkcjonowania społeczeństwa, powstaje pytanie, czym wytłumaczyć ów pęd twórczy? Oczywiście – postępu nie da się wyjaśnić czysto psychologicznie, tak jak i wojny, pokoju czy innych zjawisk społecznych. Ogromną rolę odgrywają tu czynniki ekonomiczne, ustrojowe, już uzyskany poziom stosunków społecznych, nauki, techniki, sztuki itp. Wszystko to jednak, i nawet fakt, że efekt historycznej działalności ludzi nie może pokrywać się z wolą i planami pojedynczego osobnika, nie znaczy, jak to zauważył Engels w liście do Błocka, że jego indywidualny wysiłek nie odgrywa żadnej roli. Rzeczą szczególnie charakterystyczną dla historii ludzkości jest to, że człowiek, bazując na już uzyskanym poziomie materialnym i ku1turowym, tworzy nowe, bardziej uzasadnione koncepcje świata i siebie samego w tym świecie, stale buduje coś nowego, przez co ogólne zdobycze ludzkości trochę się zwiększają, posuwając ją tym samym w rozwoju naprzód. Warunki życia społecznego mogą czasem sprzyjać takiej twórczości, a czasem jej przeszkadzać, ale zawsze, w każdych warunkach, twórczy pęd stanowi charakterystyczną cechę przedstawicieli rodzaju ludzkiego. Niewątpliwie twórczość ludzka ma bardzo złożoną motywację. Bywa ona wyrazem dążenia do sławy, wybicia się, służy potrzebom materialnym twórczej jednostki, ponieważ nowe zdobycze kultury i cywilizacji – jeśli abstrahować od faktów zapoznania geniuszów – bywają wysoko cenione i nagradzane przez społeczeństwo. Może ona też służyć zaspokojeniu potrzeby kontaktu emocjonalnego w formie np. zjednywania sobie sympatii i uznania otoczenia. Wydaje się jednak, że ponadto trzeba jeszcze wyróżnić jeden czynnik. Analizując życiorysy twórców, artystów, poetów, czy reformatorów społecznych, nieraz stwierdzamy, że w swej działalności twórczej widzieli oni jak to mówimy – sens swego życia. Inaczej mówiąc, byli oni przekonani, że właśnie ta działalność uzasadnia dopiero ich istnienie w społecznej rzeczywistości, że istnieją właśnie po to lub, że warto żyć po to, aby dane wartości zrealizować. Wydaje się, że mamy tu często do czynienia z pewnym specja1nym rodzajem potrzeby orientacyjnej, w której przedmiotem poznania stajemy się my sami, nie osiągają tego, czego chcą, lecz stapiają się w jedną ogólną wypadkową – z tego nie wolno wnioskować, że wolę jednostki można sprowadzić do zera (z listu Engelsa do Blocka – Marks i Engels, 1949, s [więcej w: ortodonta, ortodoncja Kraków, dyżury aptek kraków, gsk dla aptek ]

Mysl ludzka niekorygowana praktyka moze tez tworzyc

Myśl ludzka niekorygowana praktyką może też tworzyć ciekawe, nieraz bardzo interesujące i piękne mity, które stanowiąc nie tyle odzwierciedlenie obiektywnej rzeczywistości, co odbicie trosk, radości i lęków ludzkich, spełniają też swoją rolę zapełniając luki w wiedzy człowieka, lub też czyniąc tę wiedzę bardziej bliską jego pragnieniom. Może właśnie w tworzeniu mitów bardziej niż w konstruowaniu teorii naukowych, których charakter instrumentalny dla przystosowania jest całkowicie oczywisty, przejawiają się charakterystyczne cechy poznawania – jego pewna bezinteresowność, praktycyzm. Mit o Prometeuszu ani na krok nie przybliżył jego twórców do zrozumienia tajemnicy ognia. Podobnie chłopiec, który rozcina piłkę, aby zorientować się, co w niej skacze, nic nie zyska praktycznie – dowie się, czego chciał się dowiedzieć, ale straci piłkę. Ta praktyczność poznawania intelektualnego świadczy o tym, że czynności poznawcze są dynamizowane przez siły niepozostające w bezpośrednim związku z aktualnymi procesami przystosowawczymi osobnika. Człowiek podejmuje czynności poznawcze, gdy staje przed nim problem do rozwiązania, a nie tylko wówczas, gdy rozwiązanie problemu jest mu do czegoś potrzebne. Rozważania powyższe pozwalają na wysunięcie 3 zasadniczych wniosków: 1. Proces poznawczy u człowieka ma charakter szeregu operacji nastawionych na osiągnięcie określonego celu, a więc zgodnie z definicją z rozdz. I jest czynnością; 2. Czynność poznawczą u człowieka charakteryzuje operowanie pojęciami; 3. Czynność poznawcza człowieka jest dynamizowana przez napięcie, które pojawia się na skutek samego faktu istnienia czegoś, co wymaga poznania, a więc – źródłem jego są, jak można sądzić w odróżnieniu od napięć dynamizujących czynności samozachowawcze – zmiany w sytuacji zewnętrznej, a nie stan wewnętrzny organizmu. 2. DYNAMIKA POZNAWANIA Struktura i przebieg czynności poznawczych, którymi zajmuje się psychologia myślenia, są zjawiskiem dobrze już zbadanym, opracowanym. Zajmowanie się nimi w tej pracy prowadziłoby za daleko od jej tematu, którym są dążenia ludzkie. Inaczej ma się sprawa z dynamiką poznawania, z siłami, i które powodują rozpoczęcie i kontynuowanie – nieraz wbrew potrzebom samozachowawczym – czynności poznawczych. Jest interesujące, że choć pogląd stwierdzający aktywność czynności poznawczych zrodził się już przed kilkudziesięciu laty, wciąż psycholodzy muszą problem ten wysuwać na nowo, gdyż do praktyki społecznej w szkole, żłobku i w fabryce, wnioski wyłaniające się z wiedzy o samoistnej aktywności i poznawania ludzkiego jeszcze nie dotarły [patrz też: przepona wolna, robaczyca serca, gsk dla aptek ]

Kontrolowana próba odnerwienia nerek dla opornego nadciśnienia AD 4

W porozumieniu z Administracją Żywności i Leków przewagę odnerwienia nad procedurą pozorowaną ustalono z marginesem 5 mm Hg dla pierwotnego punktu końcowego skuteczności i z marginesem 2 mm Hg dla drugorzędowego punktu końcowego skuteczności. Margines przewagi 5 mm Hg dla pierwszorzędowego punktu końcowego skuteczności był uważany za klinicznie znaczącą redukcję ciśnienia krwi na podstawie obserwowanego zmniejszenia chorobowości sercowo-naczyniowej z małym obniżeniem skurczowego ciśnienia krwi (2 do 5 mm Hg) z leczeniem farmakologicznym. 15 Szczegółowe obliczenia mocy i wielkości próby zostały opublikowane wcześniej.13 Analizy przeprowadzono na podstawie zasady zamiaru leczenia. Sposoby i odchylenia standardowe zmiennych ciągłych są przedstawione zgodnie z grupą leczenia. Różnice między grupami i różnice między wynikami wyjściowymi a 6-miesięczną oceną kontrolną były testowane, odpowiednio, za pomocą niesparowanych i parowanych testów t. Dla zmiennych jakościowych zliczenia i wartości procentowe są przedstawione zgodnie z grupą leczenia; wartości zostały przetestowane przy użyciu dokładnego testu dla zmiennych binarnych i testu chi-kwadrat dla wielopoziomowych zmiennych jakościowych. Wszystkie zgłoszone analizy podgrup zostały wcześniej sprecyzowane. Continue reading „Kontrolowana próba odnerwienia nerek dla opornego nadciśnienia AD 4”

Autologiczna transplantacja i terapia podtrzymująca w szpiczaku mnogim AD 2

Leki immunomodulujące i inhibitory proteasomu znacznie poprawiły wyniki u pacjentów, bez względu na to, czy kwalifikują się do przeszczepu. 5-18 Ulepszenia te wywołały pytania o rolę przeszczepu w porównaniu z konwencjonalną chemioterapią oraz o czas transplantacji, ponieważ korzyści z przeżycia nie zostało jasno określone. Ciągłe leczenie lekami immunomodulacyjnymi i inhibitorami proteasomu wykazało skuteczność kliniczną.19 W trzech dużych, randomizowanych badaniach, ciągła terapia lenalidomidem, w porównaniu z placebo, znacząco zmniejszyła ryzyko progresji choroby (współczynnik ryzyka, 0.34 do 0.50), ale przeżycie przewaga była niekonsekwentna. 16-18 Obecnie nie jest jasne, czy terapia podtrzymująca po terapii skojarzonej będzie miała taki sam skutek, jaki ma po transplantacji. Aby rozwiązać te problemy, przeprowadziliśmy badanie III fazy w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania melfalanu w dawce 200 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała (melfalan w dużych dawkach) plus przeszczepienie komórek macierzystych w porównaniu z melfalanem-prednizonem -lenalidomid (MPR), a następnie lenalidomid jako leczenie podtrzymujące w porównaniu z bez leczenia podtrzymującego, u pacjentów ze świeżo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do przeszczepu.
Metody
Pacjenci
Pacjenci z objawowym, mierzalnym, nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy mieli 65 lat lub młodsi, kwalifikowali się do tego badania. Innymi kryteriami włączenia był wynik punktowy Karnofsky ego wynoszący co najmniej 60% (w skali od 0 do 100%, przy niższych wynikach wskazujących na większą niepełnosprawność) i oczekiwanej długości życia powyżej 6 miesięcy, bezwzględna liczba neutrofilów większa niż 1500 na milimetr sześcienny3 oraz liczba płytek krwi większa niż 75 000 na milimetr sześcienny, 3 i prawidłowe wyniki badań czynnościowych serca i płuc oraz odpowiednia czynność nerek (klirens kreatyniny .30 ml na minutę). Continue reading „Autologiczna transplantacja i terapia podtrzymująca w szpiczaku mnogim AD 2”

Autologiczna transplantacja i terapia podtrzymująca w szpiczaku mnogim AD 4

Szczegóły dotyczące stosowanego schematu przeciwzakrzepowego zostały opublikowane wcześniej.22 Punkty końcowe i oceny
Pierwszorzędowym punktem końcowym badania było przeżycie bez progresji. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały całkowity czas przeżycia, ogólny wskaźnik odpowiedzi, czas reakcji i bezpieczeństwo. Czas oczekiwania na punkt końcowy był szacowany od momentu rejestracji (dla wszystkich pacjentów) i od momentu ujawnienia losowego przypisania (dla pacjentów poddanych randomizacji). Przeżycie wolne od progresji obliczano do czasu progresji choroby, zgonu z jakiejkolwiek przyczyny podczas leczenia lub do cenzury danych w ostatnim dniu, w którym pacjent był wolny od progresji choroby. Całkowity czas przeżycia obliczono do daty zgonu z jakiejkolwiek przyczyny lub cenzury danych w ostatnim dniu, w którym pacjent był znany z tego, że żyje. Odpowiedź została oceniona za pomocą Międzynarodowych jednolitych kryteriów odpowiedzi dla szpiczaka mnogiego. 23 Próbki szpiku pobrano podczas rejestracji i analizowano w centralnych laboratoriach w każdym kraju. Continue reading „Autologiczna transplantacja i terapia podtrzymująca w szpiczaku mnogim AD 4”

Wpływ przeciwciała anty-TSLP na odpowiedzi alergiczne wywołane alergenami AD 6

W porównaniu z placebo, AMG 157 znacząco zmniejszyło poziomy eozynofili w plwocinie przed prowokacją alergenem w trakcie badania (P = 0,02) (Figura 3B) i znacząco osłabiło wywołane alergenem zmiany 24 godziny po prowokacji (P = 0,004). Frakcja wydychanego tlenku azotu była podwyższona w dwóch badanych grupach w warunkach początkowych (Tabela 1). W porównaniu z placebo, leczenie AMG 157 znacząco zmniejszyło frakcję wydychanego tlenku azotu przez całe badanie (P = 0,002) i znacząco osłabiło wywołane alergenem zmiany 24 godziny po prowokacji (P = 0,02) (Figura 3C).
FEV1 i Methacholine PC20
Leczenie za pomocą AMG 157 nie zmieniło znacząco FEV1, jak zmierzono przed prowokacją alergenem w dniach 41 i 83 (Tabela W dniu 83 nastąpił znaczny wzrost stężenia metacholiny PC20 w grupie AMG-157, w porównaniu z grupą placebo (P = 0,04) (tabela S5 w dodatkowym dodatku). Zmiany wywołane alergią w metacholinie PC20 (mierzone w okresach od dnia 41 do dnia 43 i od dnia 83 do dnia 85) uległy poprawie w grupie AMG 157, w porównaniu z grupą placebo, z różnicą między grupami leczenia. w średniej log2 PC20 0,76 mg na mililitr (P = 0,06) podczas poprzedniego okresu i 0,49 mg na mililitr (P = 0,21) podczas ostatniego okresu (tabela S3 i ryc. S6 w dodatkowym dodatku). Continue reading „Wpływ przeciwciała anty-TSLP na odpowiedzi alergiczne wywołane alergenami AD 6”