Sa to niewatpliwie specyficzne sukcesy gatunku ludzkiego, istnieja jednak powody, by podejrzewac, ze poza sama praca dzialaja tu jeszcze inne czynniki

Postaram się problem ten przedstawić w ogólnych zarysach, zaczynając od wyszukania tych wartości, które człowieka, członka grupy społecznej, różnią od zwierząt. Opierając się na znanej marksistowskiej tezie, że człowieka stworzyła praca, można za taką istotną cechę różnicową uważać zespołową, społeczną kooperację jednostek, które połączywszy się w grupę zaczęły przeorganizowywać naturalne, biologiczne środowisko tak, aby móc w nim jak najskuteczniej utrzymać równowagę wewnętrzną. Różnorodne odkrycia i wynalazki, poczynając od najprostszych, Jak odkrycie ognia i sposobu rozpalania ogniska, wynalazek lulku, noża, koła itp. , umożliwiły powstanie wysoce skomplikowanych współczesnych społeczeństw, połączonych w mniej lub bardziej zwarte i jednolite organizmy państwowe, żyjące w sztucznie wytworzonych warunkach technicznej cywilizacji. Są to niewątpliwie specyficzne sukcesy gatunku ludzkiego, istnieją jednak powody, by podejrzewać, że poza samą pracą działają tu jeszcze inne czynniki. Continue reading „Sa to niewatpliwie specyficzne sukcesy gatunku ludzkiego, istnieja jednak powody, by podejrzewac, ze poza sama praca dzialaja tu jeszcze inne czynniki”

Bez osiagniecia takiego poziomu orientacji czlowiek, przecietny przedstawiciel naszej kultury, nie móglby prawidlowo funkcjonowac

Bez osiągnięcia takiego poziomu orientacji człowiek, przeciętny przedstawiciel naszej kultury, nie mógłby prawidłowo funkcjonować. Weźmy dla przykładu ludzi niedorozwiniętych umysłowo lub wychowanych w sposób przeciwdziałający rozwojowi intelektualnemu. W grupie pracowników o przeciętnych kwalifikacjach, a nawet niskokwalifikowanych napotykają oni znaczne trudności i będą wymagali specjalnej opieki. Przemawia to za przyjęciem u człowieka istnienia potrzeby intelektualnego poznawania otoczenia, którą można krótko nazwać potrzebą poznawczą. Do należytego funkcjonowania człowieka w jego najbardziej naturalnym środowisku, środowisku społecznym, nie może wystarczyć orientacja intelektualna. Musimy do naszego otoczenia mieć odpowiedni stosunek emocjonalny i sami musimy z jego strony ten stosunek odczuwać, aby móc kierować się nim przy podejmowaniu naszych decyzji o działaniu, w przeciwnym, bowiem wypadku nie potrafimy prawidłowo włączyć się w procesy społeczne i współpracować odpowiednio z innymi ludźmi. Wprawdzie poznawanie innych ludzi jest niewątpliwie procesem intelektualnym, czego najlepszym dowodem jest fakt, że można nabrać w nim wprawy dużo obcując z innymi, opanowując właściwe metody badania psychologicznego itp. Niemniej jednak należałoby zwrócić uwagę również na pewien czynnik pozaintelektualny biorący udział w tym procesie, określony w latach dwudziestych naszego stulecia przez E. Bleulera jako syntonia, czyli współdźwięczenie ze stanem uczuciowym drugiego człowieka (E. Bleuler, 1923, por. J. Mazurkiewicz, 1924). Chodzi tu między innymi o zjawiska takie jak doznawanie przykrości w obecności człowieka zmartwionego, a przyjemności, gdy widzimy kogoś zadowolonego. Syntonia stanowi zjawisko swoiste i lnie musi wiązać się z poznawaniem intelektualnym, a jednak pozwala na dobór bardziej trafnej reakcji. Wskazują na to między innymi obserwacje kliniczne, dowodzące, że może ona występować nawet w wysokim stopniu u oligofreników (por. Łuniewski, . 1932), a może być nieobecna u osób o wysoko rozwiniętych sprawnościach intelektualnych (por. J. Mazurkiewicz, 1955, t. II, s. 33). Problem ten wymaga niewątpliwie jeszcze poważnych badań. Z teoretycznego punktu widzenia pojęcie syntonii nie jest jeszcze dostatecznie jasne. Nie bardzo wiadomo, z jakim ze znanych w psychologii zjawisk można ją łączyć. Mogłoby się wydawać, że chodzi tu o zdolność wytwarzania odruchów emocjonalnych stanowiących podstawę zjawiska określanego potocznie jako sumienie. Przemawiałyby za tym badania H. J. Eysencka, który psychopatów – typowych przedstawicieli asyntoników – zaliczył do kategorii skrajnych ekstrawertyków [przypisy: dyżury aptek kraków, półpasiec leczenie jak długo, objaw murphyego ]

Ogromna role odgrywaja tu czynniki ekonomiczne, ustrojowe, juz uzyskany poziom stosunków spolecznych, nauki, techniki, sztuki itp

W warunkach życia społecznego rola jej, oczywiście, będzie sięgała znacznie dalej, poza problematykę orientacji, niemniej ta ostatnia pozostaje jej genetyczną podstawą. Obie te potrzeby zapewniają człowiekowi właściwy rozwój i umożliwiają mu udział w życiu społecznym, nie tłumaczą jednak, dlaczego owo życie społeczne wykazuje stały postęp cywilizacyjny i kulturowy. Jeśli postęp pojąć jajko wprowadzenie do życia społecznego coraz to nowych wartości zapewniających wyższy poziom funkcjonowania społeczeństwa, powstaje pytanie, czym wytłumaczyć ów pęd twórczy? Oczywiście – postępu nie da się wyjaśnić czysto psychologicznie, tak jak i wojny, pokoju czy innych zjawisk społecznych. Ogromną rolę odgrywają tu czynniki ekonomiczne, ustrojowe, już uzyskany poziom stosunków społecznych, nauki, techniki, sztuki itp. Wszystko to jednak, i nawet fakt, że efekt historycznej działalności ludzi nie może pokrywać się z wolą i planami pojedynczego osobnika, nie znaczy, jak to zauważył Engels w liście do Błocka, że jego indywidualny wysiłek nie odgrywa żadnej roli. Rzeczą szczególnie charakterystyczną dla historii ludzkości jest to, że człowiek, bazując na już uzyskanym poziomie materialnym i ku1turowym, tworzy nowe, bardziej uzasadnione koncepcje świata i siebie samego w tym świecie, stale buduje coś nowego, przez co ogólne zdobycze ludzkości trochę się zwiększają, posuwając ją tym samym w rozwoju naprzód. Warunki życia społecznego mogą czasem sprzyjać takiej twórczości, a czasem jej przeszkadzać, ale zawsze, w każdych warunkach, twórczy pęd stanowi charakterystyczną cechę przedstawicieli rodzaju ludzkiego. Niewątpliwie twórczość ludzka ma bardzo złożoną motywację. Bywa ona wyrazem dążenia do sławy, wybicia się, służy potrzebom materialnym twórczej jednostki, ponieważ nowe zdobycze kultury i cywilizacji – jeśli abstrahować od faktów zapoznania geniuszów – bywają wysoko cenione i nagradzane przez społeczeństwo. Może ona też służyć zaspokojeniu potrzeby kontaktu emocjonalnego w formie np. zjednywania sobie sympatii i uznania otoczenia. Wydaje się jednak, że ponadto trzeba jeszcze wyróżnić jeden czynnik. Analizując życiorysy twórców, artystów, poetów, czy reformatorów społecznych, nieraz stwierdzamy, że w swej działalności twórczej widzieli oni jak to mówimy – sens swego życia. Inaczej mówiąc, byli oni przekonani, że właśnie ta działalność uzasadnia dopiero ich istnienie w społecznej rzeczywistości, że istnieją właśnie po to lub, że warto żyć po to, aby dane wartości zrealizować. Wydaje się, że mamy tu często do czynienia z pewnym specja1nym rodzajem potrzeby orientacyjnej, w której przedmiotem poznania stajemy się my sami, nie osiągają tego, czego chcą, lecz stapiają się w jedną ogólną wypadkową – z tego nie wolno wnioskować, że wolę jednostki można sprowadzić do zera (z listu Engelsa do Blocka – Marks i Engels, 1949, s [więcej w: ortodonta, ortodoncja Kraków, dyżury aptek kraków, gsk dla aptek ]

Owa tendencja moze powstawac pod wplywem pobudzen wewnetrznych

Owa tendencja może powstawać pod wpływem pobudzeń wewnętrznych, jak np. tendencja pokarmowa czy płciowa, lub też jak w przypadku tendencji do agresji – może być wywoływana bodźcami zewnętrznymi. Zdaniem Pawłowa odpowiednie okolice kory pod wpływem tych czynników zostają wprawione w stan pobudzenia, który uczula ją na określoną kategorię bodźców – pokarmowych, płciowych itp. Tendencję mowa, więc określić jako stan napięcia ośrodka, stan pogotowia do odzwierciedlania określonych bodźców i do reagowania na nie określonym działaniem (op. cito, s. 164). Rozwijając i uzupełniając tę myśl dałoby się być może, tak pojętą tendencję utożsamić z instynktem środkowy, emocjonalno-popędowy człon instynktu byłby wówczas identyczny z napięciem podkorowym, człon poznawczy – z gotowością do odzwierciedlania określonych bodźców, a człon motoryczny – z nastawieniem na taką a nie inną reakcję. Biorąc pod uwagę, że u człowieka boczne człony instynktu uległy niemal całkowitemu zanikowi, należałoby przypuszczać, że tendencje występują u niego wyłącznie w postaci nieukierunkowanych napięć, które mogą zostać zredukowane za pomocą czynności określonego rodzaju, ale które same przez się nie ukierunkowują jego reakcji. Oprócz tych potrzeb biologicznych 2 Lewicki wyróżnia mówiąc o orientacji w otoczeniu człowieka również oddzielną potrzebę poznawczą, mówi np. o głodzie prawd naukowych u uczonego. Według tego autora – typowo ludzkie, bezinteresowne poznawanie również ma u swych podstaw dynamizujący mechanizm wytwarzający napięcie typu zasadniczej tendencji organizmu. Autor jednak sądzi, że fizjologicznych podstaw tej tendencji nie można szukać w korowo-podkorowych mechanizmach, czynnych przy występowaniu tendencji biologicznych, i postuluje dla nich, za Pawłowem, osobną fizjologiczną podstawę w postaci stereotypu dynamicznego, utworzonego w osobniczym życiu jednostki (op. cit. , s. 193). Jeśli chodzi o potrzebę poznawczą u człowieka, to może wywody Lewickiego – pozostając przy przyjętej przez niego terminologii – dałoby się nieco uzupełnić, wskazując, że i ta potrzeba, podobnie jak potrzeby biologiczne, ma prawdopodobnie swoją wrodzoną podstawę neurofizjologiczną w postaci odruchu badawczego, to znaczy opiera się nie tylko na wyuczonych stereotypach dynamicznych. U podstaw odruchu badawczego musi leżeć również tendencja dynamizująca czynność eksploatacyjną, w toku rozwoju osobniczego, w miarę gromadzenia się doświadczenia zmysłowego i motorycznego, odruch orientacyjny uzyskiwałby nadbudowę w postaci również bezwarunkowego odruchu badawczego, jak to widzimy np [podobne: dyżury aptek kraków, ortodonta, ortodoncja Kraków, fenestracja ]

Kontrolowana próba odnerwienia nerek dla opornego nadciśnienia AD 6

Nie było istotnych różnic między grupami odnerwienia a grupą pozorowaną w zależności od wyjściowego skurczowego ciśnienia krwi. Nie było również istotnej różnicy między zmianami w częstości akcji serca od wartości wyjściowej do 6 miesięcy (-3,8 . 11,2 uderzeń na minutę w grupie odnerwienia i -2,7 . 10,9 uderzeń na minutę w grupie pozorowanej, P = 0,30 ). Tabela 2. Tabela 2. Punkty końcowe bezpieczeństwa. Continue reading „Kontrolowana próba odnerwienia nerek dla opornego nadciśnienia AD 6”

Kontrolowana próba odnerwienia nerek dla opornego nadciśnienia AD 5

Paski I wskazują odchylenia standardowe. Rysunek 2. Rysunek 2. Drugorzędna punkt końcowy skuteczności. W obu grupach obserwowano istotną zmianę od wartości początkowej do 6 miesięcy w ambulatoryjnym, 24-godzinnym średnim skurczowym ciśnieniu krwi. Różnica między grupami (drugorzędny punkt końcowy skuteczności, dla którego badanie zostało zasilone) nie spełniła testu wyższości z marginesem 2 mm Hg. Paski I wskazują odchylenia standardowe. Continue reading „Kontrolowana próba odnerwienia nerek dla opornego nadciśnienia AD 5”

Szczególnie interesujace z punktu widzenia tez rozwijanych w tym rozdziale sa poglady H. H. Harlowa

I on również twierdzi, że poznawanie jest procesem aktywnym, wytworem psychofizycznej aktywności organizmu, aktywność ta czynnie wprowadza do poznania przedmiotów i do powstania doświadczenia osobniczego. Wszelkie nabytki mimiczne osobnicze – pisze Mazurkiewicz – są produktem aktywności własnej dziecka, a więc psychologicznie produktem pracy uwagi, funkcji zainteresowania (1950, s. 63). Szczególnie interesujące z punktu widzenia tez rozwijanych w tym rozdziale są poglądy H. H. Harlowa przedstawione w sprawozdaniu zawartym w materiałach The Kentucky Symposium z 1954 roku. Autor ten wyraża przekonanie, że w psychologii zbyt ściśle łączono motywację człowieka z energetyzującą rolą poglądów homeostatycznych, jak np. , głód. Również późniejsze wysiłki nad wyprowadzeniem motywacji ludzkiej z bólu czy lęku (Mowrer, Brown, Honney) nie są zdaniem autora w pełni uzasadnione. Przecież człowiek uczy się i żyje lata, miesiące i tygodnie, nie napotykając żadnych trudności w zaspokajaniu potrzeb homeostatycznych. Podobnie zdrowy rozsądek uczy nas, że energia nasza w większej części pobudzana jest przez cele pozytywne, a nie przez chęć ucieczki przed strachem i niebezpieczeństwem (s. 38). Autor w związku, z tym zwraca uwagę ma rolę, jaką w motywacji i związanym z nią uczeniu nie odgrywają motywy wywoływane czynnikami zewnętrznymi (externally elicited motives), przez co rozumie te czynniki pobudzające do działania, których aktywność lnie jest związana ani z potrzebami (homeostatycznymi, ani z seksualnymi, ale z pewnymi sytuacjami zewnętrznymi nie mającymi związku z bieżącym funkcjonowaniem ustroju. Jednym z tych czynników jest to, co autor nazywa popędem do naśladownictwa. Występuje on szczególnie silnie u małp (małpa widzi, małpa robi), ale też i u ludzi. Cytowane są również prace F. S. Kellera i innych autorów, którzy wykazali, że szczur może uczyć się otrzymując, jako wzmocnienie różnice w oświetleniu jego otoczenia. Do najciekawszych jednak należy popęd eksploracji otoczenia przejawiający się w tym, że na przykład małpa może włożyć dużo wysiłku w rozbieranie prostych i złożonych mechanizmów-łamigłówek, lnie otrzymując żadnego wzmocnienia poza samą możliwością rozebrania mechanizmu, lub też może nauczyć się otwierać skomplikowane zamki nie otrzymując żadnej nagrody oprócz możliwości wyjrzenia poza (pomieszczenie, w którym przebywa, przez otworzone w ten sposób okienko (tzw. aparat eksploracji wizualnej). Zjawisko to można zaobserwować także u szczurów badanych w labiryncie. Głodzony od 23 godzin szczur pędzi nieraz tunelem i przeprowadza eksplorację Otoczenia nie zwracając uwagi na jedzenie, dopóki cały labirynt lnie zostanie zbadany [więcej w: dyżury aptek kraków, księżniczka i żaba cda, fenestracja ]

ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 6

Stawki nie różniły się istotnie w zależności od rasy, wskaźnika masy ciała, genotypu IL28B, statusu w odniesieniu do wywiadu dotyczącego cukrzycy, stanu w odniesieniu do depresji lub choroby afektywnej dwubiegunowej, lub wyjściowego poziomu HCV RNA, liczby płytek krwi lub surowicy. poziom albuminy (tabela S3 w dodatkowym dodatku). Tabela 2. Tabela 2. Ciągła odpowiedź wirusologiczna w 12. tygodniu po leczeniu w każdej grupie leczenia, zgodnie z subgenotypem i stanem HCV w odniesieniu do wcześniejszego leczenia. Różnica w częstości utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej pomiędzy dwiema grupami leczenia była nieistotna (P = 0,09) (Figura 1). Continue reading „ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 6”

ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 9

Chociaż różnice między grupami u pacjentów z zakażeniem HCV z genotypem 1a i wcześniejszą odpowiedzią zerową nie były ostateczne, to liczbowo wyższy wskaźnik utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej w 24-tygodniowym schemacie sugeruje, że dłuższy czas trwania leczenia jest bardziej skuteczny w tej podgrupie pacjentów. . Spadek poziomu hemoglobiny w stopniu 2 lub wyższym wystąpił u 7,2% pacjentów w grupie 12-tygodniowej oraz u 11,0% pacjentów w grupie 24-tygodniowej. Odnotowano spadek stężenia hemoglobiny o co najmniej 5 do 6% co najmniej stopnia 2. u pacjentów bez marskości wątroby, którzy otrzymywali ten sam schemat w badaniach klinicznych fazy 3.24,25 U pacjentów w obu grupach leczenia spadek stężenia hemoglobiny był skutecznie modyfikacje dawki rybawiryny, bez negatywnego wpływu na szybkość utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej.
Zwiększenie stężenia bilirubiny ogółem występowało z większą częstością w tej populacji pacjentów z marskością wątroby niż obserwowano w badaniach klinicznych tego samego schematu leczenia pacjentów bez marskości.24,25 Zwiększenie stężenia bilirubiny pośredniej w tym schemacie jest prawdopodobnie związane do hemolizy związanej z rybawiryną, wraz z hamowaniem transportera bilirubiny OATP1B1 przez ABT-450, jak opisywano w przypadku innych inhibitorów proteazy NS3.27 Podwyższony poziom bilirubiny nie doprowadził do przerwania leczenia, zwykle osiągał wartość maksymalną około 2 tygodni leczenia, niezwiązane z podwyższeniem poziomu aminotransferazy alaninowej i ustalone na poziomie linii podstawowej w okresie po leczeniu.
Większość działań niepożądanych miała nasilenie łagodne lub umiarkowane, przy czym niewiele zdarzeń zdarzało się częściej w grupie 24-tygodniowej niż w grupie 12-tygodniowej. Continue reading „ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 9”

Autologiczna transplantacja i terapia podtrzymująca w szpiczaku mnogim AD 6

Wyjściowe cechy demograficzne i choroby były dobrze zrównoważone wśród grup leczonych (tabela S2 w dodatku uzupełniającym). W punkcie odcięcia danych 237 pacjentów miało progresję choroby lub zmarło, 45 pacjentów (23%) nadal otrzymywało leczenie podtrzymujące lenalidomidem, a 24 pacjentów (11%) nie otrzymywało leczenia podtrzymującego. Mediana okresu obserwacji od chwili rejestracji wyniosła 51,2 miesięcy (zakres od do 66). Skuteczność
Rycina 2. Rycina 2. Kaplan-Meier Szacunki przeżycia bez progresji i całkowitego przeżycia. Panel A pokazuje czas przeżycia bez progresji i 5-letnie przeżycie całkowite od czasu rozpoznania u pacjentów, którzy otrzymali melfalan w dużych dawkach, a następnie leczenie podtrzymujące lenalidomidem, u tych, którzy otrzymali melfalan w dużych dawkach bez dalszego leczenia podtrzymującego, ci, którzy otrzymali MPR, obserwowali przez lenalidomidową terapię podtrzymującą oraz tych, którzy otrzymali MPR bez późniejszej terapii podtrzymującej. Continue reading „Autologiczna transplantacja i terapia podtrzymująca w szpiczaku mnogim AD 6”