Symwastatyna do zapobiegania zaostrzeniom w umiarkowanej i ciężkiej POChP AD 3

Pacjenci, którzy spełniali kryteria statyn, zostali wykluczeni z badania na podstawie ustalonych wytycznych.27 Przed włączeniem pacjentów zmierzono poziomy lipidów po tym, jak pacjent pościł przez 12 godzin. Po rozpoczęciu STATCOPE w dniu 4 marca 2010 r., Food and Drug Administration (FDA) wydała ostrzeżenie (w dniu 8 czerwca 2011 r.) Przeciwko jednoczesnemu stosowaniu amlodypiny lub dużych dawek werapamilu z symwastatyną.28 Obwieszczenie to spowodowało przerwanie badania lek u uczestników z obu grup badanych, którzy otrzymywali amlodypinę lub wapamil w dużych dawkach (16 pacjentów w grupie otrzymującej symwastatynę i 20 w grupie otrzymującej placebo). Rada monitorująca dane i bezpieczeństwo STATCOPE zaleciła następnie wykluczenie pacjentów z cukrzycą, zgodnie z wywiadem medycznym lub poziomem hemoglobiny glikowanej ponad 6,5%, co spowodowało przerwanie leczenia badaniem u 28 uczestników (14 w każdej grupie).
Wyniki
Pierwszorzędowym wynikiem był wpływ symwastatyny na częstość zaostrzeń, która została zdefiniowana jako liczba zaostrzeń na osobę rocznie. Drugorzędne wyniki obejmowały czas do pierwszego zaostrzenia, nasilenie zaostrzeń, liczbę ostrych incydentów sercowo-naczyniowych, jakość życia i zmiany zmiennych spirometrycznych.
Zaostrzenia definiowano jako nasilenie lub wystąpienie dwóch lub więcej objawów ze strony układu oddechowego (kaszel, plwocina, świszczący oddech, duszność lub ucisk w klatce piersiowej) trwających co najmniej 3 dni i wymagających leczenia antybiotykami lub ogólnoustrojowymi glikokortykoidami.26 Nasilenie nasilenia nasilenia było stopniowane. według następującej skali: łagodna (wymagana tylko domowa opieka, z lub bez kontaktu z lekarzem), umiarkowana (wymagana wizyta w oddziale ratunkowym), ciężka (wymagana hospitalizacja) i bardzo ciężka (wymagana intubacja i wentylacja mechaniczna ). Continue reading „Symwastatyna do zapobiegania zaostrzeniom w umiarkowanej i ciężkiej POChP AD 3”

Autologiczna transplantacja i terapia podtrzymująca w szpiczaku mnogim AD 6

Wyjściowe cechy demograficzne i choroby były dobrze zrównoważone wśród grup leczonych (tabela S2 w dodatku uzupełniającym). W punkcie odcięcia danych 237 pacjentów miało progresję choroby lub zmarło, 45 pacjentów (23%) nadal otrzymywało leczenie podtrzymujące lenalidomidem, a 24 pacjentów (11%) nie otrzymywało leczenia podtrzymującego. Mediana okresu obserwacji od chwili rejestracji wyniosła 51,2 miesięcy (zakres od do 66). Skuteczność
Rycina 2. Rycina 2. Kaplan-Meier Szacunki przeżycia bez progresji i całkowitego przeżycia. Panel A pokazuje czas przeżycia bez progresji i 5-letnie przeżycie całkowite od czasu rozpoznania u pacjentów, którzy otrzymali melfalan w dużych dawkach, a następnie leczenie podtrzymujące lenalidomidem, u tych, którzy otrzymali melfalan w dużych dawkach bez dalszego leczenia podtrzymującego, ci, którzy otrzymali MPR, obserwowali przez lenalidomidową terapię podtrzymującą oraz tych, którzy otrzymali MPR bez późniejszej terapii podtrzymującej. Continue reading „Autologiczna transplantacja i terapia podtrzymująca w szpiczaku mnogim AD 6”

ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 9

Chociaż różnice między grupami u pacjentów z zakażeniem HCV z genotypem 1a i wcześniejszą odpowiedzią zerową nie były ostateczne, to liczbowo wyższy wskaźnik utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej w 24-tygodniowym schemacie sugeruje, że dłuższy czas trwania leczenia jest bardziej skuteczny w tej podgrupie pacjentów. . Spadek poziomu hemoglobiny w stopniu 2 lub wyższym wystąpił u 7,2% pacjentów w grupie 12-tygodniowej oraz u 11,0% pacjentów w grupie 24-tygodniowej. Odnotowano spadek stężenia hemoglobiny o co najmniej 5 do 6% co najmniej stopnia 2. u pacjentów bez marskości wątroby, którzy otrzymywali ten sam schemat w badaniach klinicznych fazy 3.24,25 U pacjentów w obu grupach leczenia spadek stężenia hemoglobiny był skutecznie modyfikacje dawki rybawiryny, bez negatywnego wpływu na szybkość utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej.
Zwiększenie stężenia bilirubiny ogółem występowało z większą częstością w tej populacji pacjentów z marskością wątroby niż obserwowano w badaniach klinicznych tego samego schematu leczenia pacjentów bez marskości.24,25 Zwiększenie stężenia bilirubiny pośredniej w tym schemacie jest prawdopodobnie związane do hemolizy związanej z rybawiryną, wraz z hamowaniem transportera bilirubiny OATP1B1 przez ABT-450, jak opisywano w przypadku innych inhibitorów proteazy NS3.27 Podwyższony poziom bilirubiny nie doprowadził do przerwania leczenia, zwykle osiągał wartość maksymalną około 2 tygodni leczenia, niezwiązane z podwyższeniem poziomu aminotransferazy alaninowej i ustalone na poziomie linii podstawowej w okresie po leczeniu.
Większość działań niepożądanych miała nasilenie łagodne lub umiarkowane, przy czym niewiele zdarzeń zdarzało się częściej w grupie 24-tygodniowej niż w grupie 12-tygodniowej. Continue reading „ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 9”

ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 6

Stawki nie różniły się istotnie w zależności od rasy, wskaźnika masy ciała, genotypu IL28B, statusu w odniesieniu do wywiadu dotyczącego cukrzycy, stanu w odniesieniu do depresji lub choroby afektywnej dwubiegunowej, lub wyjściowego poziomu HCV RNA, liczby płytek krwi lub surowicy. poziom albuminy (tabela S3 w dodatkowym dodatku). Tabela 2. Tabela 2. Ciągła odpowiedź wirusologiczna w 12. tygodniu po leczeniu w każdej grupie leczenia, zgodnie z subgenotypem i stanem HCV w odniesieniu do wcześniejszego leczenia. Różnica w częstości utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej pomiędzy dwiema grupami leczenia była nieistotna (P = 0,09) (Figura 1). Continue reading „ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 6”