Sa to niewatpliwie specyficzne sukcesy gatunku ludzkiego, istnieja jednak powody, by podejrzewac, ze poza sama praca dzialaja tu jeszcze inne czynniki

Postaram się problem ten przedstawić w ogólnych zarysach, zaczynając od wyszukania tych wartości, które człowieka, członka grupy społecznej, różnią od zwierząt. Opierając się na znanej marksistowskiej tezie, że człowieka stworzyła praca, można za taką istotną cechę różnicową uważać zespołową, społeczną kooperację jednostek, które połączywszy się w grupę zaczęły przeorganizowywać naturalne, biologiczne środowisko tak, aby móc w nim jak najskuteczniej utrzymać równowagę wewnętrzną. Różnorodne odkrycia i wynalazki, poczynając od najprostszych, Jak odkrycie ognia i sposobu rozpalania ogniska, wynalazek lulku, noża, koła itp. , umożliwiły powstanie wysoce skomplikowanych współczesnych społeczeństw, połączonych w mniej lub bardziej zwarte i jednolite organizmy państwowe, żyjące w sztucznie wytworzonych warunkach technicznej cywilizacji. Są to niewątpliwie specyficzne sukcesy gatunku ludzkiego, istnieją jednak powody, by podejrzewać, że poza samą pracą działają tu jeszcze inne czynniki. Pracę opartą na społecznej kooperacji spotykamy również u innych gatunków, tam jednak nie doprowadza ona do takich rezultatów jak u człowieka. Na przykład terminy tworzą podobnie jak rudzie specyficzne środowisko, w którym wspólnie żyją i pracują, wykazując doskonałą – nawet o wiele doskonalszą od ludzkiej dyscyplinę i organizację, mimo to jednak nie tylko, że nie wyprzedziły w rozwoju młodszej cywilizacji ludzkiej, ale od tysięcy lat stoją w miejscu nie wykazując istotnego postępu. Podobne zjawiska można zaobserwować u innych owadów żyjących w społeczeństwach mrówek, pszczół itp. Dla społeczeństw ludzkich charakterystyczna jest nie tylko sama społecznie zorganizowana praca, ale przede wszystkim jej rozwój i postęp, aktywna zmiana środków i stosunków produkcji i w związku z tym ustawiczna – i to coraz szybsza – zmiana ogólnych warunków bytu. Wydaje się więc, że dla wytłumaczenia specyficznie ludzkiego rozwoju potrzeb orientacyjnych trzeba sięgnąć do jakiegoś dodatkowego wyjaśnienia. Chyba nie pomylimy się, gdy tego dodatkowego czynnika będziemy szukać w wysokim rozwoju i Organizacji układu nerwowego u przedludzkiego przodka człowieka. Ewolucja ssaków poszła w zupełnie innym kierunku, niż ewolucja u owadów. Podczas gdy u tych ostatnich doprowadziła ona do powstania swoistych instynktów, wiążących się z wrodzonymi różnicami anatomicznymi ( w społeczeństwie mrówek podział pracy opiera się na różnicach w budowie ciała, por. F. Dahl, 1922, s. 41-75), u ssaków rozwój przejawił się przede wszystkim w coraz wyższej organizacji ośrodkowego układu nerwowego, w encefalizacji, która do szczytu doszła właśnie u człowieka, zapewniając mu możliwość orientacji w świecie za pomocą pojęć abstrakcyjnych, a więc takiej orientacji, która umożliwia nie tylko przewidywanie zdarzeń (pewną formą przewidywania jest odruch warunkowy), ale i ich planowanie [przypisy: dentofobia, leczenie chrapania warszawa, chirurgiczne usuwanie ósemek ]

Powiązane tematy z artykułem: chirurgiczne usuwanie ósemek dentofobia leczenie chrapania warszawa