Przede wszystkim czlowiek musi orientowac sie w aktualnie istniejacej rzeczywistosci.

Są podstawy, aby przypuszczać, że przodek człowieka posiadał tę cechę rozwiniętą szczególnie wysoko, wyżej nawet od współczesnych małp człekokształtnych, i tym się tłumaczy fakt, iż rozwój społeczeństw ludzkich poszedł w zupełnie innym kierunku niż rozwój społeczeństw owadów miano wicie w kierunku rozwoju poznawczego i celowego przekształcania. To z kolei pociągnęło za sobą dalszy, wyższy rozwój mózgu i jego funkcji, co prowadziło znów do dalszego postępu w organizacji środowiska. Dzięki temu zazębianiu się owego postępu z rozwojem anatomicznym i ze zwiększaniem się ruchliwości funkcji układu nerwowego, społeczne środowisko człowieka jest tworem stale udoskonalanym, cechuje je zdolność do postępu, podczas gdy społeczeństwa owadów oparte na zasadzie dziedzicznych różnic anatomicznych dostosowywały się tylko do zachodzących na naszym globie zmian. W tym sensie ewolucja biologiczna nie jest postępem, ale homeostatem, gdyż w ewolucji nie ma momentu antycypacji i aktywności własnej osobników, które są tak istotne dla postępu cywilizacji. Jeśli więc przyjmiemy, że charakterystyczną cechę ga1Juoou homo sapiens stanowi coraz szybszy postęp, będący rezultatem społecznej kooperacji osobników o typie układu nerwowego bardzo plastycznym, zdolnym do dynamicznego rozwoju i umożliwiającym im świadome kierowanie sobą, można zrozumieć, że u człowieka orientacja w otoczeniu musi dotyczyć różnych spraw, które – jak już wspomniano – można sprowadzić do trzech zasadniczych. Przede wszystkim człowiek musi orientować się w aktualnie istniejącej rzeczywistości. Już dla małego dziecka istotną sprawą jest poznanie, jaką wartość przedstawiają dla niego poszczególne przedmioty w otoczeniu ludzie, zwierzęta i rzeczy, oraz zorientowanie się w tym, jak należy w stosunku do nich zachować się, aby zastane wartości jak najefektywniej skonsumować lub uniknąć ich ujemnego działania. Ponieważ w miarę rozwoju i dorastania człowiek wchodzi w coraz szersze i skomplikowane sytuacje środowiskowe oraz wyucza się nowych, bardziej złożonych wartości, jego potrzeba orientacyjna musi coraz bardziej dojrzewać i intelektualizować się, aby mógł on zachować odpowiedni poziom funkcjonowania. Staje się to możliwe, gdyż mózg człowieka w miarę jego rozwoju osobniczego osiąga coraz to wyższe możliwości regulacyjne, których uwieńczeniem jest regulacja oparta na mechanizmach myślenia abstrakcyjnego. Stąd orientację człowieka w aktualnie istniejącej rzeczywistości można określić, jako orientację intelektualną, to jest polegającą na poznawaniu za pomocą myślenia abstrakcyjnego [więcej w: wagi apteczne, leczenie chrapania warszawa, ortodonta, ortodoncja Kraków ]

Powiązane tematy z artykułem: leczenie chrapania warszawa ortodoncja Kraków ortodonta wagi apteczne