Z przedstawionych juz w tym rozdziale przypuszczen zdaje sie wynikac

Z przedstawionych już w tym rozdziale przypuszczeń zdaje się wynikać, że bodźce te muszą być jednocześnie nowe dla osobnika, i musi w nich być coś już mu znanego. Przykłady potwierdzające to, łatwo zaczerpnąć z sytuacji codziennych. Gdy człowiek spotka się z czymś, co nie ma dla niego żadnego znaczenia, to znaczy z przedmiotem, zjawiskiem, którego nie może w żadnym jego aspekcie przyporządkować czemuś, co zna, przechodzi obok tego obojętnie. Ciekawość budzą paradoksy, kontrasty, niezrozumiałe połączenia rzeczy znanych i nieznanych. Tylko takie zjawisko może spowodować powstanie motywu poznawania, gdyż nie można programować działania w stosunku do czegoś co nam nic nie przypomina, z niczym znanym się nie łączy. Możemy od tego najwyżej uciekać na wszelki wypadek, ale eksplorację- poznawczą możemy zacząć dopiero po wysunięciu jakiejkolwiek hipotezy wiążącej to zjawisko z naszym doświadczeniem. Niektóre dane z psychologii spostrzegania wykazują, że człowiek często nie zauważa tego, czego nie zna w jakimś stopniu, nie zauważa też rzeczy codziennych, dobrze znanych – koloru domu, w którym mieszka od urodzenia, okna wystawowego sklepu, koło którego codziennie przechodzi, nie potrafi opisać osoby, z którą przebywa od lat. c. ) Wybrane poglądy na dynamikę czynności poznawczych. Wszystkie wyżej poruszone sprawy ciągle jeszcze wymagają dokładniejszego opracowania i weryfikacji. Zajmuje się nimi niewielu badaczy. Rzecz jednak charakterystyczna – z jakichkolwiek pozycji metodologicznych i teoretycznych wychodzili badacze tego problemu, dochodzili do tych samych konkluzji: że poznawanie jest aktywną czynnością wykonywaną przez osobnika, a nie biernym odzwierciedlaniem sytuacji i że aktywność ta jest dynamizowana przez czynniki związane z pojawieniem się samego problemu wymagającego poznania – jest więc w pewnym sensie praktyczna. Niektóre z ich koncepcji pozwolą również odpowiedzieć na pytania, które w rozdziale tym pozostawiliśmy dotąd otwarte. Dla ilustracji tej problematyki wybrałem poglądy sześciu autorów reprezentujących różne okresy rozwoju psychologii, różne szkoły i specjalności. Są to: A Lewicki (1960), J. Mazurkiewicz (1950), S. Szuman (1932), E. N. Sdkołow (1950), H. F. Harlow, (1954) i M. Susułówska (1960). A. Lewicki w pracy poświęconej analizie orientacji w otoczeniu u zwierząt i ludzi postawił sobie za cel opracowanie obiektywnej definicji terminu proces poznawczy. Rozpatrując orientację w bio1ogilcznych wartościach przedmiotów u zwierząt, powołuje się on na wyniki badań Pawłowa i stwierdza, że Pawłow wyróżniał w odruchowo bezwarunkowym mechanizmie proces kierowniczy, uczulający zwierzę na określone bodźce i nastawiający je na wykonanie takiej, a nie innej reakcji i proces ten nazwał zasadniczą tendencją organizmu (Lewicki 1960, s 93) [hasła pokrewne: Producent grzejników dekoracyjnych, dentysta poznań, magnesy ferrytowe ]

ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 2

Pacjenci w wieku od 18 do 70 lat kwalifikowali się do rejestracji, jeśli wcześniej nie leczono lub wcześniej leczono przewlekłe zakażenie HCV genotypem i poziom RNA HCV w osoczu przekraczał 10 000 IU na mililitr. Kwalifikujący się pacjenci mieli dokumentację marskości wątroby za pomocą biopsji wątroby (wynik Metawir> 3 lub wynik Ishak> 4) lub wynik FibroScan (.14.6 kPa w ciągu 6 miesięcy przed badaniem przesiewowym lub podczas badań przesiewowych), wynik klasy A w skali Child-Pugh poniżej 7 podczas badań przesiewowych i brak aktualnych lub przeszłych dowodów klinicznych na chorobę B lub C w skali Childa-Pugha. Kluczowymi kryteriami kwalifikacyjnymi były liczba płytek krwi 60 000 na milimetr sześcienny lub więcej, poziom albuminy w surowicy wynoszący 2,8 g na decylitr lub więcej, całkowity poziom bilirubiny wynoszący mniej niż 3 mg na decylitr, międzynarodowy współczynnik znormalizowany wynoszący 2,3 lub mniej oraz poziom alfa-fetoproteiny w surowicy wynosi 100 ng na mililitr lub mniej. Kryterium wykluczenia było wcześniejsze leczenie bezpośrednio działającymi środkami przeciwwirusowymi (np. Telaprewir i boceprewir) w celu leczenia zakażenia HCV i rozpoznania raka wątrobowokomórkowego. Szczegółowe kryteria kwalifikowalności można znaleźć w Dodatku uzupełniającym, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Projekt badania i nadzór
Pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku około 1: (patrz dodatek dodatkowy) do 12-tygodniowej lub 24-tygodniowej grupy leczenia (ryc. Continue reading „ABT-450 / r-Ombitaswir i dazabuwir z rybawiryną w zapaleniu wątroby typu C z marskością AD 2”

Kontrolowana próba odnerwienia nerek dla opornego nadciśnienia AD 6

Nie było istotnych różnic między grupami odnerwienia a grupą pozorowaną w zależności od wyjściowego skurczowego ciśnienia krwi. Nie było również istotnej różnicy między zmianami w częstości akcji serca od wartości wyjściowej do 6 miesięcy (-3,8 . 11,2 uderzeń na minutę w grupie odnerwienia i -2,7 . 10,9 uderzeń na minutę w grupie pozorowanej, P = 0,30 ). Tabela 2. Tabela 2. Punkty końcowe bezpieczeństwa. Continue reading „Kontrolowana próba odnerwienia nerek dla opornego nadciśnienia AD 6”

Kontrolowana próba odnerwienia nerek dla opornego nadciśnienia AD 5

Paski I wskazują odchylenia standardowe. Rysunek 2. Rysunek 2. Drugorzędna punkt końcowy skuteczności. W obu grupach obserwowano istotną zmianę od wartości początkowej do 6 miesięcy w ambulatoryjnym, 24-godzinnym średnim skurczowym ciśnieniu krwi. Różnica między grupami (drugorzędny punkt końcowy skuteczności, dla którego badanie zostało zasilone) nie spełniła testu wyższości z marginesem 2 mm Hg. Paski I wskazują odchylenia standardowe. Continue reading „Kontrolowana próba odnerwienia nerek dla opornego nadciśnienia AD 5”