Odpowiedź na szczepionkę przeciwko wirusowi grypy A (H1N1) z 2009 roku czesc 4

Podstawowa i wtórna analiza punktu końcowego miała charakter opisowy i polegała na ocenie niższych poziomów ufności dla każdego punktu końcowego dla każdej grupy badawczej. Przy założeniu wskaźnika populacji serokonwersyjnej 53%, badanie miało moc co najmniej 80% przy 120 osobnikach na grupę, aby wskaźnik serokonwersji był znacznie wyższy niż 40%. W przypadku zmiennych jakościowych podsumowania statystyczne obejmowały liczby i odsetki w stosunku do odpowiedniej populacji. Populacja bezpieczeństwa obejmowała wszystkich osobników, którzy otrzymali dawkę szczepionki H1N1. Populację, którą można było ocenić, obejmowały wszystkie osobniki w populacji bezpieczeństwa, które dostarczały próbki surowicy na początku i po szczepieniu. 95-procentowe przedziały ufności, które obliczono na podstawie rozkładu dwumianowego, podano dla statystyk opisowych. Wyniki
Osoby badane
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka demograficzna podmiotów. Rysunek 1. Rysunek 1. Rekrutacja i wyniki. Od 22 lipca do 26 lipca 2009 r. Zapisaliśmy 240 osób, które przeszły randomizację (tabela i ryc. 1). Wszyscy pacjenci otrzymali dawkę szczepionki H1N1 i zostali włączeni do populacji bezpieczeństwa. Chociaż wszystkie 240 osobników dostarczyło próbkę krwi przed pierwszą dawką szczepionki i po niej, u pacjenta w grupie otrzymującej dawkę 30 .g wynik testu na H1N1 2009 był pozytywny 8 dni po pierwszym szczepieniu i był wykluczony ze wszystkich analiz immunogenności; tak więc analizy immunogenności po pierwszym szczepieniu obejmowały 239 osobników. Spośród 240 pacjentów, osobnik odmówił drugiego szczepienia; w ten sposób 239 z 240 pacjentów otrzymało drugą dawkę szczepionki. Spośród 239 osobników, którzy otrzymali drugą dawkę, wykluczono 6 osobników, ponieważ nie dostarczyli próbek krwi, a osobnik, który testował pozytywny wynik grypy H1N1 2009 po 8 dniach od pierwszej dawki, również został wykluczony, więc 232 osobników zostało włączonych do immunogenności ćwiczenie. Jedno wycofanie się z badania nie było związane z niepożądanym zdarzeniem. Spośród 240 osób, 45,0% zgłosiło otrzymanie sezonowej szczepionki inaktywowanej trójwalentnie z południowej półkuli 2009. Odsetek osób, które otrzymały sezonową szczepionkę 2009 nie różnił się pomiędzy grupami wiekowymi (P = 0,24 według dokładnego testu Fishera).
Immunogenność
Tabela 2. Tabela 2. Odpowiedzi immunologiczne po pierwszej i drugiej dawce szczepionki H1N1, zmierzone w teście hamowania hemaglutynacji (HI). Figura 2. Figura 2. Odwrócone skumulowane krzywe dystrybucji miana przeciwciał w surowicy przed szczepieniem i 21 dni po pierwszej i drugiej dawce szczepionki H1N1, zgodnie z typem testu. Pokazano poziomy miana przeciwciał przeciwko wirusowi H1N1 2009 w teście hamowania hemaglutynacji (HI) (Panel A) i badaniu mikroneutralizacji (MN) (Panel B) przed szczepieniem i po każdej z dwóch dawek szczepionki.
Na początku badania, 64 z 239 osób (26,8%) miało miano przeciwciał 1:40 lub więcej w teście hamowania hemaglutynacji (Tabela 2 i Figura 2 i Fig. w Dodatku Uzupełniającym). Odsetek osobników z wyjściowym mianem przeciwciał 1:40 lub więcej był istotnie wyższy u młodszych pacjentów niż u starszych pacjentów (P = 0,04 według dokładnego testu Fishera), bez znaczącej różnicy między grupami dawek (P = 0,31)
[więcej w: dentysta płock, dentysta w krakowie, stomatolog legnica ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta płock dentysta w krakowie stomatolog legnica