Odpowiedź na szczepionkę przeciwko wirusowi grypy A (H1N1) z 2009 roku ad 6

Wśród pacjentów z wyjściowym mianem wynoszącym 1:10 lub więcej, odsetek osób osiągających serokonwersję po pierwszej dawce szczepionki wynosił 71,6% (95% CI, 63,6 do 78,7) w teście hamowania hemaglutynacji i 77,9% (95% CI 68,7 do 85,4) w teście mikroneutralizacji. Zdarzenia niepożądane
Rycina 3. Rycina 3. Zapowiedziane raporty o zdarzeniach niepożądanych 7 dni po pierwszej i drugiej dawce szczepionki H1N1. Przedstawiono lokalne zdarzenia niepożądane związane ze szczepionką H1N1 po pierwszej dawce (Panel A) i po drugiej dawce (Panel B), a także ogólnoustrojowymi zdarzeniami niepożądanymi (odpowiednio panele C i D). Gwiazdki oznaczają znaczącą (P <0,05) różnicę dla zdarzenia między osobnikami otrzymującymi dawkę 15 .g i tymi otrzymującymi dawkę 30 .g.
Nie zgłoszono zgonów, poważnych zdarzeń niepożądanych ani niepożądanych zdarzeń o szczególnym znaczeniu. Zasady zatrzymywania nie zostały uruchomione i nie było wypłat z powodu zdarzeń niepożądanych. Po pierwszym lub drugim szczepieniu, co najmniej 56,1% badanych zgłosiło co najmniej jedno niepożądane miejscowe zdarzenie niepożądane, a co najmniej jedno naglące ogólnoustrojowe zdarzenie niepożądane zgłosiło 53,8% pacjentów. Najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami lokalnymi były tkliwość w miejscu wstrzyknięcia i ból w miejscu wstrzyknięcia, a najczęściej zgłaszanymi nagłymi ogólnoustrojowymi zdarzeniami były bóle głowy, złe samopoczucie i bóle mięśni (Ryc. 3 i Tabela 4 w dodatkowym dodatku). Większość zgłaszanych działań niepożądanych (86,3%) miała łagodny nasilenie. Zasadniczo układ i częstość występowania niepożądanych zdarzeń po drugim szczepieniu były podobne do tych obserwowanych po pierwszym szczepieniu (Figura 3). Warto zauważyć, że częstotliwość niektórych niepożądanych zdarzeń była znacznie wyższa w grupie dawek 30 .g niż w grupie dawek 15 .g. Niepożądane zdarzenia niepożądane po pierwszym lub drugim szczepieniu zgłosiło 45,0% badanych; z tych zdarzeń, 9,2% uznano za związane ze szczepionką badaną (Tabela 5 w Dodatku Uzupełniającym). Najczęściej zgłaszanymi przypadkami były: ból głowy, ból jamy ustnej i gardła oraz ból pleców. Większość zdarzeń (64,7%) miała łagodny przebieg.
Trzech pacjentów miało chorobę grypopodobną, z czego jedna pozytywnie oceniła H1N1 2009 w 8. dniu po szczepieniu. Pozostałe dwie osoby testowały wynik ujemny dla H1N1 z 2009 roku.
Dyskusja
Pojedyncza dawka 15 .g nieadiuwanionej szczepionki H1N1 2009 dała miana 1:40 lub więcej w teście hamowania hemaglutynacji u 95,0% dorosłych osobników, pomimo powszechnego założenia, że wymagane są dwie dawki szczepionki. Druga dawka szczepionki przyniosła niewielką dodatkową korzyść kliniczną. Wyniki te pomagają w planowaniu pandemii, zwłaszcza w świetle powszechnej obawy o dostępność szczepionki z powodu niskich wydajności produkcyjnych. 16 Wysoki poziom ochrony immunologicznej zapewnianej przez pojedynczą dawkę 15 .g powinien poprawić zakres i logistykę programów szczepień przeciwko H1N1.
Silna odpowiedź immunologiczna na szczepionkę H1N1 po pojedynczej dawce była nieoczekiwana. Znaczna część obecnego globalnego planowania pandemicznego opiera się na wcześniejszych doświadczeniach, że dwie dawki szczepionki są wymagane do wywołania ochronnej odpowiedzi immunologicznej w populacjach, które są immunologicznie naiwne wobec nowego szczepu grypy.17-21
Rozpoczęcie badania zbiegło się ze szczytem pierwszej fali pandemicznej w Australii
[przypisy: ortodoncja warszawa, gabinet dentystyczny warszawa, dentysta poznań ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta poznań gabinet dentystyczny warszawa ortodoncja warszawa