Jak juz zaznaczono, zaspokajanie potrzeb orientacyjnych stanowi posredni warunek utrzymania równowagi wewnetrznej osobnika

Zaproponowałem, by potrzeby te nazwać orientacyjnymi, gdyż nazwa ta trafnie odzwierciedla ich rolę w procesie samoregulacji. Jak już zaznaczono, zaspokajanie potrzeb orientacyjnych stanowi pośredni warunek utrzymania równowagi wewnętrznej osobnika. Są to potrzeby związane z pewną właściwością każdego żywego organizmu, polegającą mianowicie na tym, że zachowanie równowagi zewnętrznej, to znaczy trafne reagowanie na określone zmiany w środowisku, jest u niego możliwe jedynie pod warunkiem dysponowania wiedzą o wartości, jaką przedstawiają dla niego poszczególne elementy tego środowiska. Inaczej mówiąc, zachowanie równowagi zewnętrznej jest uwarunkowane prawidłowym odzwierciedleniem sytuacji, które z kolei jest istotnym składnikiem orientowania się w otoczeniu (A. Lewicki, 1959, s. 8). Kierując się określonymi, uprzednio wyuczonymi wskaźnikami wartości takich bodźców jak dźwięk, barwa, kształt, ruch lub dzięki, wrodzonej orientacji co do nich wszystkie żywe organizmy stosują takie formy zachowania, które pozwalają im osiągnąć cele korzystne, a uniknąć szkód i w ten sposób zapewniają sobie możliwie najlepsze warunki dla utrzymania równowagi wewnętrznej w najszerszym znaczeniu tego słowa. Na tej samej zasadzie reguluje swoje stosunki ze środowiskiem człowiek. Dzięki jednak wysoce rozwiniętym właściwościom intelektualnym, umożliwiającym abstrakcyjne i bardzo ruchliwe odzwierciedlanie rzeczywistości, człowiek poznaje otaczający go świat i siebie samego w sposób, który daje mu możliwość kilkuetapowego przewidywania sytuacji, planowania ich i organizowania. Zapewnia mu to nie tylko możliwość daleko idącego uniezależnienia się od zastanego środowiska, czego najlepszym przykładem jest opanowywanie przestrzeni kosmicznej, ale i możliwość daleko sięgającego planowania i przekształcania różnych środowisk, i dostosowywania ich do własnych potrzeb. Przykładem tego ostatniego mogą być kierowane przemiany ekonomiczno-ustrojowe. W złożonym środowisku społecznym i technicznym, jakie wytworzył cywilizowany człowiek współczesny, przedmioty zaspokajania potrzeb orientacyjnych są tak inne jakościowo od tych, które spełniają analogiczną rolę w świecie zwierząt, a przy tym ulegają tak daleko idącemu jakościowemu zróżnicowaniu, że nieodzowne jest uwzględnienie tego stanu rzeczy przy ustalaniu specyficznie ludzkich potrzeb orientacyjnych. Chciałbym tu przedstawić tezę, że są trzy takie potrzeby i że odpowiadają one trzem płaszczyznom, w których przebiegają specyficznie ludzkie czynności orientacyjne 1) poznawanie czegoś, co jest niezrozumiałe dla osobnika; 2) regulowanie swego działania nie tylko według zasad skuteczności, ale i w zależności od nastawień emocjonalnych innych ludzi; 3) ustalanie wartości samego siebie w relacji do innych uznawanych wartości [więcej w: reaktory chemiczne, dentofobia, ortodoncja warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: dentofobia ortodoncja warszawa reaktory chemiczne